پرسش و پاسخ | صفحه 8

با سلام تفاوتش در مجید و کریم است، هر دو عالی اند و پر اوج و موج اند و پساوندهای قرآنند. آنهایی که تعبیر به کریم کرده اند یعنی سراسر آیات قرآن از کرامت اله سخن گوید و آنهایی که تعبیر به مجید کرده اند جید به معنی زیباست سراسر آیات قرآن را به معنی نظم و زیبایی دانند.

توجه داشته باشید این تعابیری که در صالح بودن پیرامون جان این جمله از آیه شد اینها امور مضمر و پوشیده اند. آن نیستند که به عنوان حس معرفی بشوند. چنانیکه رابطه عاشق با معشوق پوشیدگی است و هیچ مثالی برای حس آن نمی توان تجسم داد. چنانیکه دریافت لذت در درون لذت نهفته است نمی توان مثال حسی برایش آورد. گو اینکه بعضی از بزرگان همانند محمد بن زکریای رازی معنی لذت را همانند خارش پوست گوسفند از شاخه گوسفند دانسته. مثالی دارد مانند خاریدن پوسته بز گر از شاخه اش. بنابراین اینها را باید یافت نباید دانست.

تفاوتش در مجید و کریم است، هر دو عالی اند و پر اوج و موج اند و پساوندهای قرآنند. آنهایی که تعبیر به کریم کرده اند یعنی سراسر آیات قرآن از کرامت اله سخن گوید و آنهایی که تعبیر به مجید کرده اند جید به معنی زیباست سراسر آیات قرآن را به معنی نظم و زیبایی دانند.

ما نوارهایی پیرامون سوره لقمان ضبط نمودیم در صورت پذیرش شرائط می توانید از آن بهره بگیرید.

جواب از سوال اول: آیه تنها برای یاری دادن انسان به خدا نازل نشده. این یک اصل مسلم است که از سوی حضرت باری صادر شده که ای دنیا بدان اگر تو حق را؛ حق گاهی خداست و گاهی پیامبر است و گاهی امامان معصوم اند و گاهی عصمت است و گاهی قرآن است و گاهی حقائق ثابته عالمند که هر کس حق را یاری بدهد، همان یاری دادن حق، به خودش بر می گردد، و خیر را خودش می یابد. منتهی با بیانی که عموم بیابند. اگر شما یاری دادید خدا را، خدا هم شما را یاری می دهد. یاری دادن خدا، نام بردن از خداست، ذکر خداست، پذیرش خداست، قبولی خداست. ولی برای این مورد تنها نیست، همانگونه که گفته شد.

چون نعمتهای حسی که سلامتی، شادی ها، و آرامش جسم و جان و امثال اینها در جهان ناسوت، نهفته اند و نیز عظمت بهشت و جهنم در این سوره مبارکه الرحمن و عظمت دریاها و لولو و مرجانها و شکوه و جمال کوهها و نیز سلامتی تن انسان و از اینکه جسمش از هر نعمت الهی می تواند بهره ها دریافت نماید، از این جهت خطاب به انسان است، گو اینکه در اینجا مثنی را، یا دو انسان را مخاطب قرار داده اند، ولی در حقیقت دو جنس انسان، یعنی مذکر و مونث را شامل می شود، یا دو انسان عالم و جاهل، یا دو انسان محقق و غیر محقق را به بر می گیرد. جان مطلب آن است که حضرت باری، ‌نعمتهای باطن و ظاهر را بر جهان ارائه می فرماید.