پرسش و پاسخ

بلی، چنین مطلبی علاوه بر منابع ذکر شده توسط جنابعالی، در بعضی کتب تفسیری در ذیل تفسیر سوره مبارکه نحل نیز قید شده است و معظم له به چنین مبحثی چنین اشاره می‌فرمایند: «و اما بنعمة ربک فحدث» آری، اگر تو نعمت علم یا حکمت و یا عرفانی به واقع نصیبت شده، اگر از اسرار عالم حقیقتی در سینه‌ات حاصل شده، در برابر آنان که پست و ناسوتی‌اند حقیقت علم و حکمت و ارزش آن را ابراز کن. در حقیقت هدف این نیست که خود را ابراز کن یا اگر در چنین حدیثی می‌خوانیم که: قال النبیّ صلّى اللَّه علیه و آله: تواضعوا مع المتواضعین فإنّ التّواضع مع المتواضعین صدقة و تکبّروا مع المتکبّرین فإنّ التّکبّر مع المتکبّرین عبادة. هدف از تکبر حتی در برابر مستکبرین این نیست که خود حیوانی ات را ابراز کن، بلکه هدف این است که اگر ارزشی در درون داری، آن ارزش‌ را برملا کن و ...

یک پاسخ کلی به شما می دهیم و آن این است که تمام واژه ها و عباراتی که دال بر لعن و نفرین و یا غضب و انتقام از سوی حق است هدف انعکاس ظلمت، وحشت و یا نفرت حاصل از عمل خود فرد است. این قانون انعکاس عمل به عنوان یک اصل مهم در تمام عالم حاکم است. پیرامون ذات و صفات و عینیت افعال الهی در ذیل جلد ششم اسفار ملاصدرا به صورت مفصل توسط معظم له تدریس شده است.

ابتدا بگوییم این اشکال شما شبیه به خرده‌های بنی اسرائیل است به موسی. زیرا این جمله حضرت ابراهیم برای اثبات شدت نادانی بت پرستان به فرمان حق بیان شده است و هیچ ارتباطی به کذب و دروغ نداشته. در حقیقت فریادهای ابراهیم پیرامون عدم توانایی بت‌ها بسیار آشکارتر بوده است و آنچه توسط حضرت و به فرمان حق بیان شد کنایه بسیار روشنی بوده است که بت‌های شما ناتوانند.

نحوه راهیابی به علوم قرآن و شرط رسیدن به جان قرآن: و لا یمسونه الا بشرط طهارتهم عن حدثهم او عن حدوثهم... فلایدرکه الا اولوالالباب و ذوالبصائر اول شرط رسیدن به جان قرآن طهارت از حدث و حدوث است. هدف از حدث ناپاکی اندام است اما هدف از حدوث ناپاکی عقیده است. یعنی برای راه یابی به علوم مکنون در آیات، باید اصلاح جسم و جان نمود. یعنی باید با طهارت ظاهر بود یعنی خود را از ناپاکی های در خورد و خوراک و برخوردها و ... برحذر داشت، و هم شک ها و ریب ها و شوائب درون را بریزند و به سرمنزل تهذیب رسید. یعنی هم ظاهر و هم درون را از هر عیب و نقصی پاک کنند. و الا با این بدن کثیف، با این حلقوم های پر از نفرت نمی توانیم به واقع قرآن راه یابیم. در حقیقیت برای دریافت اسرار قرآ» باید گونه قرآن شویم، چنانی که برای دریافت مقام رسول الله(ص) باید گونه احمدی پیدا کنیم، با سیر در وادی الفاظ نمی توانیم به وادی حقایق برسیم. باید گونه علی(ع) شویم، تا بدانیم علی کیست. و این میسر نیست جز برای کسی که او علم یقین را در مدارس آل یس فرا بگیرد و هدف از علم یقین همان فلسفه، حکمت و عرفان است یعنی او باید به وادی ای رسیده باشد که عرفان، فلسفه، حکمت و معنویت در او حل شده باشد که هدف همان مقام «اولوالالباب» و صاحبان بصیرت است یعنی در سیر و سلوک قرآن دوره طی کند. اما از کجا به علم یقین و به این بصیرت واقعی می توان راه یافت؟ از مدارس آل یس یعنی خاندان ولایت و عصمت. قرآن را باید از صاحب قرآن فرا گرفت تا اسرار و رموز آن آشکار شود. پس دو نکته مهم در این پاسخ نهفته است: 1. طهارت جسم و جان 2. مقام علم الیقین در مدارس آل یس و در پاسخ به بخش دوم پرسش شما باید بگوییم: آری، حدیثی از مولانا جواد الائمه است که می فرمایند: عمر انسان کفاف نمی دهد که به تمام علوم آشنا شود پس علمی را انتخاب کند که او را به خدا نزدیکش سازد. آن علم کدام علم است؟ علومی که در آیه های قرآن نهفته است و حقیقت توحید، نبوت و ولایت را آشکار می‌نماید. اما باید توجه داشت هر علمی که اسرار و رموز آیات را آشکار نماید، عزیز است. به خصوص اگر پژوهنده آن علم، سرچشمه زلال آیات قرآن را در سینه داشته باشد و بدینوسیله پرداختن او به علوم دیگر، موجب کشف حقایق قرآنی شود. موفق باشید.