پرسش و پاسخ | صفحه 2

در پاسخ به شما باید گفت: حجاب‌ها گاهی در پوشش الزام آورند، که باید هر انسان چه زن یا مرد، در عصمت جسمش کوشا باشد و گاهی حجابها باید برداشته شوند نه باقی بمانند. آن حجابی که باید برداشته شود، قشرهایی است که حقیقت را نابود می‌کند. اگر منظور شما از حجاب حجابی است که موجب حفظ عصمت انسان می‌شود باید دانست حفظ حجاب و داشتن دیواره و حریم لازمة عصمت هر فرد است. حضرت استاد در این رابطه می‌فرمایند: اگر بخواهد وفا، حقیقت و معنویت در جامعه حاکم باشد مهم‌ترین نکته این است که عصمت در جامعه محفوظ بماند. اما عصمت به چه معناست؟ خود لغت عصمت از ماده عصم به معنی دیواره است. هدف از عصمت چه عصمت چشم و زبان و گوش باشد و چه عصمت در رفتار و حالات و سکنات انسان. استاد می‌فرمایند: این مطلب را نه‌تنها دین بیان می‌کند بلکه دنیای دانش هم به اینجا رسیده که تا پایه‌های دیوار عصمت محکم نباشد سقف اخلاق و ایمان و وفا پابرجا نمی‌ماند. (منبع: سخنرانی شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان سال 1376، شرح و بررسی سوره مبارکه هود) حضرت استاد در عظمت ضرورت وجود حریم برای هر انسان مطلب را از نگرش دیگری مورد بررسی قرار دادند و می‌فرمایند: بدانید تمام دیوارها حریم برای حرم‌اند و حرم هم همان عصمت یک شیء یا انسان است. یعنی عصمت مختص انسان نیست بلکه هر شیئی عصمت دارد. اگر به باغ‌هایی که دیواره دارد دقت کنید میوه‌های آن درختان از ضربات سنگ و چوب در امان‌اند، لذا میوة آن‌ها سالم‌تر و شهد آن‌ها لطیف‌تر است یعنی این عصمت موجب می‌شود که آن درخت در برابر عارضه‌ها و حوادث در امان بماند اما اگر همان درخت در دیواره قرار نگرفت امکاناً از حوادث محیط در امان نمی‌ماند. پس هر حرمی را حریم لازم است. اما انسان سمبل همة حرم‌هاست- حضرت استاد می‌فرمایند: ای انسان، باید دیواره داشته باشی تا هر ریسمان و زنجیری نتواند به قلة درونت راه پیدا کند. و در مراتب بالاتر حریم زن باید چنان محفوظ بماند که از هر کوه صلبی هم محکم‌تر باشد. پس حفظ عصمت و حجاب هم تأثیر عالی در وجود فرد و هم بازخورد مثبت و الهی در اجتماع می‌گذارد. اما اگر هدفتان از حجاب حجاب‌ها و قشرهایی است که در مسیر عرفان الهی برای انسان حاصل می‌شود همان‌گونه که در مقاله «حجاب درون» در سایت نیز منعکس شده استاد در رساله لوح و قلم خود تحقیق مفصلی پیرامون لغت حجاب دارند می‌فرمایند: هر عاملی که بین انسان و خداوند فاصله ایجاد می‌کند باعث لغزش‌های او در مسیر حق می‌شود و موجب می‌شود وقتی در دائره حقی قرار بگیرد، با حجاب و دیواره به سوی حق روان شود. آن حجاب‌ها می‌تواند دیوارة ثروت،‌ دیوارة مقام، دیوارة فرزند، دیوارة خودی و منیت و... باشد. هر عیب او یک حجاب می‌شود. دقیق مانند کرم ابریشمی است که آنقدر کثائف به دورش تنیده می‌شود که راه نفوذ هوا بر او بسته می شود و آن کرم از حرکت باز می‌ماند. استاد می‌فرمایند: او یار را می‌بیند اما در پس این حجاب‌ها. این حجاب‌ها برای افراد امکاناً متفاوت است. از غرور شخص عالم گرفته تا انگشتر یک انسان مقدس‌مآب و عبادت نمازگزار. استاد در رساله مقامات و منازل تحقیقی در ذیل عبارت «ثم ان الانسان و یستقر نشوة علیه و رکز فی نفسه» حضرت صدرا در جلد 9 اسفار دارند و می‌فرمایند: همانا انسان هر عقده و گره و حجابی که پیدا کرد از دوران بطن مادر، شیردهی و طفولیتش در او ایجاد شده است و از او جدا نمی‌شود. علاوه بر مادر عوامل دیگری هم بر تربیت این طفل موثرند که در این زمینه حدیثی هم آمده است که: «سبع لامه سبع لابه سبع لاجتماعه» هفت سال اول طفل با مادر است؛‌ هفت سال دوم با پدر است و هفت سال سوم با اجتماع است. اینکه کودک در اجتماعی زندگی می‌کند که آن اجتماع رنگی از علم و عرفان نداشته باشد،‌ معلمی که در مدرسه است و می‌خواهد علم و دین به بیاموزد خود غرق در عصیان است،‌ همة این‌ها حجابهایی است که به‌تدریج در این طفل شکل می‌گیرد. پس عوامل درون انسان، نقش والدین به‌خصوص مادر و همچنین محیط اجتماع در گرفت حجاب و قشرهای درون نقش بسزایی دارد. امیدواریم پاسخ مورد نظر خود را دریافت کرده باشید.

با سلام متن ارسالی شما خدمت معظم له قرائت شد. اما بهتر آن است که چند نکته را مد نظر داشته باشید: 1. اعتقاد مسلم معظم له بر آن است که تمام مقام، کرامت و عظمتی که یک انسان ممکن است به آن برسد تنها در صورتی واقعیت دارد که از کانال پذیرش نبوت رسول الله، ولایت علی بن ابیطالب(ع) و عصمت اللهی فاطمة الزهرا(س) حاصل شده باشد و الا هر چند به ظاهر یک مقام باشد ولی گذرا خواهد بود و ثمری برای صاحبش نخواهد داشت. لذا به شما توصیه می شود در مستحکم کردن پایه های معرفت توحیدی، نبوی و ولوی کوشا باشید تا انشاء ا... به ثمرهای عالی برسید. 2. بعضی از بزرگان چون شیخ یحیی سهروردی بر آن اند «اشراق» نیاز به هیچ مقدمه ای ندارد و در لحظه ممکن است در انسان حاصل شود اما معظم له بر این نظر، نظر دارند و می فرمایند ما نمی توانیم بپذیریم که اگر به دیوار هم اشراق شود حقیقتی از آن متجلی می شود ما می گوییم اشراق باید با مقدمة علم و کمال باشد تا موقت و زودگذر نباشد و مثمر ثمر واقع شود. 3. اشراق مقامی است که اگر به واقع در انسان حاصل شود غنیمتی است که باید فقط خود او بداند و بس. حتی بسیاری از عرفا برآنند که خود او هم نباید به آنچه دارد توجه کند که شاید غبار غروری موجب شود که در لحظه تمام هستی علم و کمال او را بسوزد. موفق باشید.

جزء مرتدین است اما حکم آن بسته به این است که مرتد ملی است یا مرتد فطری، زن است یا مرد، در چه شرایطی مرتد شده است و ... پس بهتر آن است حکم آن را از رساله عملیه مرجع تقلید خود جویا شوید. البته در کتاب من لایحضره الفقیه در باب ارتداد مفصل مطلب دارد و جزئیات شرایط آن ذکر شده است.

مطمئناً مقام معصوم آنچه انجام می‌دهد جز به فرمان الهی نیست.

مطلوب شما حاصل نمی شود جز با سالیانی تلمذ در برابر استادی حکیم و تحقیق در مبانی فلسفه، حکمت و عرفان، موفق باشید.

پاسخ به سؤال شما نیازمند بررسی موضوع "عصیان" و "غفران" است و این موضوع طولانی است و در حوصله سایت نیست. اما پاسخی مجمل: چون هم عصیان ها متفاوتند و هم عصیان‌گرایان، لذا حقیقت غفران و شیوه شفاعت نیز به عوامل بسیاری ارتباط دارد. البته باید به این مورد نیز توجه نمود که توبه و به قول شما پشیمانی از گناه، از نظر فلسفی موجب نابودی مطلق اثر گناه نمی شود. از طرفی طبق آیه «وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلاَّ وارِدُها کانَ عَلى‏ رَبِّکَ حَتْماً مَقْضِیًّا» (71)، هیچ کس با عمل خود به بهشت داخل نمی شود مگر به رحمت حق. در پاسخ به بخش بعدی پرسش شما باید گفت: مطمئنا آن که در دنیا در پستی عمل باشد زیر چتر عنایت مولاتنا فاطمة الزهرا قرار نخواهند گرفت. در ضمن پیشنهاد می‌شود برای دریافت دقیق تر پاسخ خود به کتاب «کوکب دری» معظم له و تحقیق ایشان پیرامون عصیان و غفران و نیز بررسی نظرات روسو در این مورد مراجعه بفرمایید. و در مورد بخش پایانی سخن شما: آری، از خصوصیات خاص درسی معظم له، عجین بودن دروس ایشان با حقیقت نبوت، ولایت و عصمت است که امید است مورد بهره عموم قرار گیرد.