پرسش و پاسخ | صفحه 4

بعضی گفته اند شاید دلیل بر تناسخ باشد که اگر قائل به تناسخ باشید، صد در صد ضد قرآن و روایات است، بعضی گفته اند شاید از حیات جبروتی است، که خیر، در جبروت تنها یک انتخاب است نه یک زندگی که صحنه هایی در آن باشد! بعضی دلیل بر عالم رؤیا گرفته اند. به هر حال موضوع علمی خاصی برای بحث نیست.

بحث تناسخ مفصلاً در همین سایت با عناوین: رد تناسخ از دیدگاه قرآن عظیم و عقل سلیم منشأ تناسخ از چه زمانی است؟ نظر هرقلیتوس پیرامون تناسخ گزیده ای از رساله تناسخ 2- مرحله اول راز بیان در رد تناسخ رد تناسخ از گذر سرشت، میل ها و احساسات خاص هر انسان دید تناسخی¬ها و رد آن رد تناسخ از گذر اطوار رد تناسخ از گذر قانون تنازع بقا نظر دیگری از تناسخی ها و رد آن رد تناسخ از گذر قانون انسانیت انسان نظام تبدل یعنی نظام خمودها شدن و شیدایی ها آمدن در مقالات محقق و فیلسوف متاله حضرت استاد موسوی هم در مبانی قرآن و هم از مبانی حکما و هم از مبانی روایات مفصل بحث شده است. به این مقالات مراجعه فرمایید. (از طرف گردآورندگان سایت)

از اینکه پرسشتان پیرامون تناسخ و رجعت شد، پیداست که اهل دقت معنوی تا حدی هستید، گو اینکه ما عنوان رجعت را در همین سایت به تناسبی گفتیم، ولی بار دگر چون موضوعش از نظر خودتان مهم است، بیان می کنیم. رجعت به معنی بازگشت از مکان به مکان. ولی آیا همه ابزاری که در مکان اولی بوده، به مکان دوم بر می گردد یا مقداری کمتر شده (نه زیادتر) این لغت رجعت است که با معاد فرق دارد. معاد عینِ عین بر می گردد، یعنی هر آنچه بوده، همان هم بر می گردد، به هر جا که لازم باشد. ولی رجعت نه. رجعت بر می گردد، اما بسیاری از کالای جسمی، بسیاری از رویدادهای درون، امکاناً مثل اول نباشد. این لغت رجعت. با این مقدمه در روایات مذهب ما، در کتب مختلف دینی و در ذیل خیلی از روایات ها و تفاسیر قرآن کریم، عدد رجعت، یا موضوع رجعت هست و از همه مهمتر مرحوم مجلسی صاحب بحار الانوار (رحمت خدا بر او باد) ایشان یک سلسله از مطالب حدیث اختصاص داده است، یعنی در مبانی این گفته ها به این نتیجه می رسند که پس از ظهور مولانا حجه ابن الحسن «ارواح العالمین له الفدا» و رحلت یا شهادت جسمی آن بزرگوار، آغازین رجعت خواهد بود. بار دگر هم رسول ا...(ص) و هم علی(ع) و فاطمه(س) و هم امامان معصوم دگر، تا مولانا حجه ابن الحسن باز خواهند گشت، تا اتمام فیض از حضور آنان برای مردم بشود. یعنی امام جوادی که باید فیض فراوان ایشان به جهان گسترده شود، یا حضرت عسگری، به همان جهت، یا دیگر از امامان که کمال در عمرشان نشد، همانگونه که اینها را شهید نمودند، در این رجعت فیض به جهان کاملتر می گردد، از این جهت علت رجعت را بیان نموده اند. حالا این تفصیلی دارد، آیا شهدا هم رجعت خواهند نمود؟ آیا اولیاءا... هم رجعت خواهند نمود؟ اصفیاءا... هم رجعت خواهند نمود؟ مبحثی است بسیار ظریف و دقیق، که جای شرح آن در این سایت نیست، چون زمان را فراوان می طلبد. این رجعت شد. ولی تناسخ این نیست، تناسخ آن است که (طبق آنهایی که قائل به تناسخ اند) می گویند جسم انسان افتاده است، روح انسان بر قالب دیگری قرار می گیرد. این چه ارتباط به رجعت دارد؟ رجعت همه اندام فیزیکی به زمان دگر بر می گردد، ولی تناسخ که هیات جسمی و فیزیکی به جایی نمی رود. آن در جای خودش هست، مجردات او که عبارت از روح و نفس و عقل باشد، می رود در تن دیگر وارد می گردد. که ما اصلاً این نظر و این دید و این بیان را، یعنی تناسخ را خودمان(محقق و فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی) به هیچ وجهی قبول نداریم. آیه های قرآن هم قبول ندارد، روایات معصومین هم قبول ندارند، فلاسفه الهی هم قبول ندارند، کسانی که معاد را، یعنی قیامت را قبول دارند و الهیون عالم، تناسخ را قبول نکرده اند. پس تناسخ یک جدول است، و رجعت جدولی دیگر است.

بحث تناسخ مفصلا در این سایت گفته شده و اصل تناسخ را در همین سایت مطالعه نمایید. اما جواب از پرسش تان: این موضوع به تناسخ مربوط نیست، این موضوع به علم مربوط است. چون بسیار برآنند که انسان نمی تواند علم را از مقوله اضافه بداند، بلکه هر انسانی علم را قبلا در عالم جبروت فرا گرفته. عقیده ما (محقق و فیلسوف متاله حضرت استاد موسوی) بر آن است که علم را از عالم جبروت گرفتیم، چون به این عالم ناسوت آمدیم حادثه ها علم را از ما راند. هر معلمی که می خواهد علم را به ما بیاموزد او اصلا نمی تواند ابتدایی باشد، بلکه دارد فراموش شده ها را به یاد می اندازد، نه چیزی را به ما یاد بدهد. اینکه می بینند یک بچه، یک طفل آن همه به مبادی علمی یا اخلاقی به بهترین وجه آگاه است، پرتویی از آن عالم جبروت با خویش به این عالم ناسوت آورده است. در واقع هم جواب سوال اول و هم جواب سوال دوم است.

پاسخ در آن مقاله داده شده، اگر مایل برای شرح بیشتر باشید، با گردانندگان سایت در تماس باشید تا طی شرائطی توضیح دیگری داده شود.

آری فسخ و رسخ یعنی به شکلهای مختلف درآمدن، هرکدام از اینها هیچ ارتباطی به حقائق الهیه و مبانی قرآن مجید ندارد.