پرسش و پاسخ | صفحه 6

خانم محبوبه نظری از اینکه به سایت آمدید و به تماشای آن اقدام، امید است که به حق برسید. اما موضوعی که کسی به مکانی برود، آن مکان را آشنا می یابد، این بحثی است از نظر «حس مشترک» به همراهی خود دارد یعنی یک نیروهایی در درون انسان است، به عنوان حس مشترک، پیامهای هم سو را ارائه می دهند. یعنی شما در خیابانی که چندین ساختمان به خصوص دارد، اگر در شهر دیگری آنچنان جاهایی را ببینید، این از ذخیره حس مشترک است. ولی تعریف این موضوع را تناسخی ها رواج دادند، که بزرگترین برهانشان در تناسخ همین است. می گویند به شهری که می رویم، حتی به دیگر کشوری که می رویم، محیط آن، خیابان آن، فضای آن، اندازه های آن، آشنا به نظر می رسد. همین آشنایت دال بر آن است که روان ما، روح ما در قالب دیگری در آن مکان زندگی می کرده. این برهان اول و آخرش، غلط. بلکه انباشته های خاطره یا حس مشترک انسان است که این هماهنگی را ایجاد نموده است. اما جواب از موضوع دوم؛ همزمانی مهم نیست، حتی هم زبانی هم مهم نیست، هم حسی هم مهم نیست، هم دلی مهم است. هم دلی از هم زبانی خوشتر است. اگر انسانی دریافت که دوستِ فرضی دارد و آن دوست در صورتیکه ملول گردد، آن هم ملول می شود، اگر شاد گردد، آن هم شاد می شود. اینها نه از هم حسی اند، نه از هم زبانی اند، نه از هم مکانی اند، بلکه ارتباطی است بین شماره یک و شماره دو. و این ارتباط جایش شغف دل است. شغف که گویند، مرکز ارتباطِ حبیب و محبوب. چنانیکه وقتی خواستند مجنون را رگ بزنند، درخواست کرد مرا رگ نزنید، یعنی قطرات خونِ من اگر بر زمین ریزد، لیلا می شود و هرآنگاه که قطرات خوب به زمین می ریخت، نقش لیلا می بست. پس این نه از زبان و نه از حس است بلکه از عین و دل است که پلاسمای او، خونابه های او آنقدر قوی است که شکل محبوب را تجسم داده است.

نمی دانیم شما کی هستید؟ آیا تناسخ را تنها از لغتش می خواهید بفهمید یا به کاوش هستید. از هر جهت نظر ما ضد تناسخ است زیرا معتقد به معاد هستیم و قرآن این نظر را سخت تایید فرموده است که در معاد هر انسان، او و جسم و روح و نفس و عقل و همه مجرداتی که در قالب تن به کارشان ادامه می دادند، برای پاداش یا کیفر، خود باید بازگردند و بهره ور گردند. در صورتی که روح انسان در پیکر دیگری سیر کند، فلسفه معاد ناتمام می ماند. و اگر در تحقیق هستید، ما (محقق و فیلسوف متاله حضرت استاد موسوی)دو رساله در باب تناسخ داریم، در صورت اشتیاق در تماس باشید، تا شما را ارائه الطریق بنمایند.

خانم عسل متشرعی از اینکه این همه بزرگواری فرمودید، ما هم از حضرت شما سپاس داریم. بلی آنهایی که قائل تناسخ اند: 1- اپیکوری ها هستند که اینها گروهی قبل از میلاد و گروهی بعد از میلاد و بعضی راسل را هم جز تناسخی ها می دانند یا فیثاغورث و بعضی از طرفداران مکتب مشاء و امثال آن، آری؛ اینها به وجود خدای یگانه معتقدند ولی به برهان ثبوتی یا اثباتی نرسیده اند، به احتمالی از گذر اشراق دل به حضرت حق راه یافته اند. از هر جهت آری، کسانی که قائل به تناسخ هستند، اینها اکثرا موحد هستند.