پرسش و پاسخ

پاسخ به پرسش شما بسیار به تأخیر افتاد اما برایتان ارسال می‌کنیم. امیدواریم که مفید واقع شود. جهت دریافت پاسخ  سوال اول  به  پرسش شماره 6  مبحث خلقت زیرگروه فلسفی مراجعه بفرمایید در صورتی که پرسش جزئی‌تری بود می‌توانید ارسال بفرمایید. پاسخ پرسش دوم: در مورد روح و نفس دو نظر در عالم فلسفه مطرح است. نظر اول جسمانیة الحدوث و روحانیة البقاء است که هدف این است که از جسم حادث شده و بقای روحانی دارد. و نظر دوم آن است که روح و نفس از عالم جبروت اشراق بر ماهیت می‌اندازند. نیز می‌توانید به گزیده رسائل نفس و گزیده رساله روح در سایت مراجعه بفرمایید، در صورتی که به موردی نامفهوم برخوردید پاسخگو خواهیم بود. در مورد پرسش سوم: انتقال روح یا نفس از یک جسم به جسم دیگر تحت عنوان «تناسخ» مطرح شده است. که این بحث تناسخ مفصلاً در همین سایت با عناوین: رد تناسخ از دیدگاه قرآن عظیم و عقل سلیم، منشأ تناسخ از چه زمانی است؟ ، نظر هرقلیتوس پیرامون تناسخ، گزیده ای از رساله تناسخ 2- مرحله اول، راز بیان در رد تناسخ، رد تناسخ از گذر سرشت، میل ها و احساسات خاص هر انسان، دید تناسخیها و رد آن، رد تناسخ از گذر اطوار، رد تناسخ از گذر قانون تنازع بقا، نظر دیگری از تناسخی ها و رد آن، رد تناسخ از گذر قانون انسانیت انسان پس از مطالعة این مقالات در صورتی که پرسشی بود مطرح بفرمایید

 مشابه پاسخ  شما  ،قبلا طبق پاسخ معظم له  پرسش شماره 31 خانم محبوبه نظری مبحث تناسخ زیر گروه فلسفی تنظیم شده است.این موضوع که کسی به مکانی برود، آن مکان را آشنا می یابد، بحثی است که در واقع «حس مشترک» به همراه خود دارد. یعنی نیروهایی در درون انسان است، به عنوان حس مشترک، پیامهای هم سو را ارائه می دهند. مثلا شما در خیابانی که چندین ساختمان به خصوص دارد، اگر در شهر دیگری آنچنان جاهایی را ببینید، این از ذخیره حس مشترک است. ولی تعریف اصلی این موضوع را تناسخی ها رواج دادند، که بزرگترین برهانشان در تناسخ همین است. می گویند به شهری که می رویم، حتی به دیگر کشوری که می رویم، محیط آن، خیابان آن، فضای آن، اندازه های آن، آشنا به نظر می رسد. همین آشنایت دال بر آن است که روان ما، روح ما در قالب دیگری در آن مکان زندگی می کرده. این برهان اول و آخرش، غلط. بلکه انباشته های خاطره یا حس مشترک انسان است که این هماهنگی را ایجاد نموده است. و یا بعضی هم دلیل بر عالم جبروت گرفته اند که این نیز صحیح نیست بلکه عالم جبروت تنها عالم داد و گرفت ها و پیمان هاست در آن عالم، زندگی به این صورت ناسوتی تحقق نیافته بود که بخواهید این موضوع را دلیل بر جبروت بگیرید.

بحث اصلی در "تکامل روح" است و زمان محدود زیست. بعضی ادیان و آئین‌ها به این موضوع پرداخته اند که روح انسان باید در این عالم ناسوت کامل شود، اما هر انسان که موت او فرا می رسد، دارای بسیاری از صفات و رذائل اخلاقی است و در حقیقت روح او تکامل نیافته است! لذا نظریة انتقال روح را به جسدهای مختلف در این عالم ناسوتی مطرح نموده اند که همان تناسخ است. در حالی که نظر اصلی بسیاری از فلاسفة متألهه بر این است که روح کامل است و از عالم جبروتی است و طبق ادلة محکم و مستند هر روح مختص یک تن است و تناسخ باطل است.

اولا تناسخ از نظر مذهب و قرآن مردود است و دوم اینکه قیامت در جهان پس از این دنیاست نه در این دنیا.

موضوع بسیار مهم تر از شیوه بیان شما است. حضرت ملاصدرا (اعلی ا... مقامه) در جلد 9 اسفار در مبحث تناسخ در صفحه 2 مفصلا به این موضوع پرداخته و می‌فرمایند: «کان بطریق النزول و اوالصعود» «ما از دو گذر ثابت می‌کنیم که تناسخ نیست یکی نزولی است که از آیه‌های قران و روایات و بیان معصومین استفاده خواهیم نمود و دیگری صعودی است که از اشراقات نفسمان مدد خواهیم گرفت و اثبات خواهیم نمود که تناسخ درست نیست.» یعنی حضرت ملاصدرا صد در صد تناسخ با ادله مختلف تناسخ را رد کرده‌اند...