پرسش و پاسخ | صفحه 2

هر چند همه چیز را در لحظه نمی‌توانی بیابی، اما مختصری از آن چه باید بدانی، تقدیم‌ات می‌شود. احدیت، سرمدیت، دهریت، زمانیت "احدیت"، ربطش به اله است و بس. عالم "سرمدیت"، عالم صفات و اسماء الهی است. (البته ذات و صفات اله از هم جدا نیستند، صرفاً جهت شناخت تقسیم بندی و شرح داده می‌شوند.) و از سرمدیت، دهریت ایجاد شد. عالم دهر عالم تجلی مجردات است. عالم ایجاد ارواح، عقول، نفوس، ملائک و ... و پس از عالم دهر، عالم زمان یا عالم ناسوت(همین جهانی که اکنون در آن زیست داریم) که در دائرة زمان محدود شده. و اما سؤال شما پیرامون عالم ذر یا جهان جبروت است که ربطش به بروز عینیت ارواح و دیگر مجردات است. در حقیقت باید گفت عالم ذر جهان داد و گرفت و عهد و پیمان است و در منطق قرآن هم از این عالم نام برده شده است. نام دیگر این عالم،‌ عالم "الست" است که در سورة مبارکة اعراف، آیة 172 به آن اشاره شده است. اما شیوة این پیمان‌ جبروتی چگونه است؟ آیا آن چه در آن عالم به ما ارائه شد را با علم، با میل و با اختیار گزیدیم؟ گزینش‌های انسان در آن عالم بر چه اساس بوده است؟ و آیا تمام سیر زندگی انسان در این عالم ناسوتی بر اساس گزینش‌های جبروتی اوست یا خیر؟ بحث‌های مفصلی در این مورد در عالم فلسفه، حکمت و عرفان در این مورد مطرح است و یافتن آن، مستلزم زانو زدن در این وادی است و بس. ولی بدانید! آن چه انسان در عالم جبروت پذیرفته، به عنوان تثبیت نیست که عین آن در عالم ناسوت انجام شود. یعنی یکی که در آن عالم به شوق کشاورزی شده و دیگری پی هنر و علم و دیگری پی آرامش، دیگری پی عرفان، این‌ها نمود بوده‌اند نه این که عین آن‌ها در جهان ناسوت به عمل برسد، آن چه را که در عالم ذر پسندید و گزید، یا از شیوه‌هایی که ناراضی بود و فاصله گرفت، تمام این‌ها، با مهیا نمودن عوامل و یا دفع مانع‌ها در عالم ناسوت قابل بروز هستند نه مستقیماً. در صورت تمایل به بخش عضویت در سایت و آموزش مجازی مراجعه بفرمایید.

با سلام ما هم از شما سپاس گزاریم و امیدواریم با مراجعه به بخش های مختلف علمی و فلسفی سایت و نیز بخش مقالات بیشتر و بهتر با دیدگاه های خاص معظم له آشنا شوید. و اما راجع به خلقت، هر چند آیه صریح قرآن به "ستة ایام" اشاره نموده است یعنی در شش شب و روز خلقت عالم انجام شده است، اما بسیاری از مفسرین به تحقیق پیرامون این موضوع پرداخته‌اند که: اگر خلقت را در 6 شب و روز بگیریم، تدریجی می‌شود، چرا باید این تدریج را بپذیریم؟ آیا این تدریج دلیل بر (نعوذا با...) نقص و ناتوانی است؟ یعنی خدا نمی‌توانسته عالم را در یک روز خلق کند؟ یا اصلاً مگر در لحظه اراده حق، کن فیکون نمی‌شود؟ پس چرا بگوییم به تدریج خلق نموده است؟ (البته این موضوع با تکامل طبیعت مغایر نمی‌باشد می‌توان پذیرفت حضرت حق در لحظه کلیات را‌، جواهر را، ذوات را ایجاد نموده، تکامل‌ها به تدریج انجام شده است.) بسیاری از مفسرین و محققین در معنای آیه تصرف نموده‌اند، که اصلاً هدف از "ایام" در آیه "شبانه روز" نیست، بلکه هدف 6 مرحله یا 6 عظمت است یا .... رساله لوح و قلم، حاصل تدریس معظم له در ذیل جلد (6) اسفار در صورت درخواست توضیح بیش تر عضویت در سایت الزامی است.

با سلام به پاسخ پرسش شماره 71  بخش مذهبی  که در بخش پرسش و پاسخ سایت درج شده است، توجه بفرمایید.

بارها معظم له به پاسخ این سؤال پرداخته‌اند از پاسخ دوباره معذوریم. مراجعه شود به بخش سوم پاسخ پرسش شماره 71 بخش مذهبی و نیز پاسخ‌های دیگری با تحقیقی در سایت خواهید یافت.

با سلام برای این که بدانیم هدف از زندگی یک انسان چیست؟ اول باید هدف از خلقت جهان را بدانیم، یعنی هر انسان نگرشی عالمانه و محققانه به نظرات ارائه شده در خلقت عالم، تحقیقی در آغاز آفرینش و اسرار عالم داشته باشد، سپس سیری در زندگی محققانی که پس از عبور از شک و ظن و گمان با طی منازل و قطع مراحل عالیه علمی و عرفانی چه شور و حال و نوای عاشقانه‌ای در سیر زندگی خویش داشته‌اند، آنجاست که بارقه‌ای نوری به قلب او گشوده می‌شود، و هدف از این سیر زندگی بر او آشکار می‌شود. به شما پیشنهاد می‌شود سیری در مقدمات فلسفه داشته باشید، سپس هدف از زندگی خود را به زیبایی تعیین نمایید. استفاده از منابع تفسیری، تنظیم شده توسط صحابه درسی

برگرفته از رساله لوح و قلم حاصل تدریس و تحقیقات دانشمند معظم، فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی در ذیل تدریس صفحه 293 جلد (6) اسفار صدرایی: «و اما اللوح و القلم فبیان القول بینهما ان الباری جلت کبریائه: اول ما برز من ذاته و نشأ هو جوهر قدسی فی غایه النور و الضیاء و السناء بعد الاول تعالی» اول چیزی که حضرت حق از خود بروز داد جوهری قدسی بود در نهایت نور! «و نشأ بتوسطه جواهر الاخری قدسیه مترتبه فی الشرف و الکمال، و شده النوریه علی حسب ترتبها فی القرب منه (تعالی)» و بوسیله آن جواهر قدسی دیگر را بروز داد. و سپس تأکید می شود پیدایش ها به حسب شرف و رتبه و مقام و قرب بود. اما این که این آفرینش با کلمه "کن" چگونه بوده است؟ و یا آیا در طول 6 شبانه روز انجام شده است یا خیر؟ و... حضرت صدرایی از صفحه 286 الی 303 از جلد 6 اسفار خود مفصلا به این حقیقت می پردازند که: چون حضرت اله خواست بیافریند، جمالش را، جلالش را، شکوهش را، قدرتش را، به یک نور داد، آن هم نور ولایت مولانا و مقتدانا علی بن ابیطالب(ع) بود، (تا حجت بن الحسن(عج) و کلهم نور واحد) سپس با استناد به آیات قرآن مانند حقیقت آیه «ن و القلم و ما یسطرون» ، حقیقت لوح و قلم، قضا و قدر و محو و اثبات مورد تحقیق قرار می گیرد و نیز «اول ما کتب و سوَد» اول چیزی که قلم از خود بروز داد چه بود؟ دانشمند معظم، فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی در ذیل 4 رساله و حدود 400 صفحه به تحقیق در این مبانی و نظرات محققین مختلف پرداخته اند: از جمله: نظر نیکلوسون در تجلی حق بر ذات خویش (که بی حرف و کلمه داند)، نظر محی الدین عربی اندلسی، و نیز نظر عرفاء کاملون که اشراق ذات احمدی(ص) را اول ما خلق من الله دانند و ... در صفحه 220 از جلد (2) اسفار: ملاصدرا نظر شیخ یحیی سهروردی را پیرامون این موضوع آورده است که: آیا قوه قاهره حق موجب تمام فاعلیت ها و خلقت هاست؟ یا علت واسطی نیز نقشی دارد؟ «فالقوه القاهره الواجبه لا تمکن الوسائط لوفور فیضه و کمال قوته» شیخ یحیی سهروردی این گونه می گوید: شدت نور واجب الوجود آنقدر قوی است که علت واسطی را بی نقش می کند! و نمی توان گفت که علت واسطی نقش اصلی برای خلقت دارند! و ارسطو در حکمت الاشراقش: علت واسطی از خود نقشی نداشت، اما از حرارت او، از میل او، از قرب او فیض گرفت و تجلی نمود. یعنی حضرت حق فیضی به فاعل واسطی می دهد و فاعل واسطی اثر در بعدش می نهد. این بود پاسخی مجمل به سؤال شما.