پرسش و پاسخ | صفحه 53

با سلام و تشکر از خدمت آقای دکتر موسوی که پاسخ سوال من را دادید. از اینکه زمان عزیزتان را صرف پاسخ به سوال اینجانب دادید کمال تشکر را از حضرتعالی دارم. و در ضمن از مطالب بسیار عالیتان که محتوایی قوی و پر مغز است کمال تشکر را دارم

با سلام و احترام سوال اقای کاظمی و جواب ،پرسش شماره 13 از بخش مذهبی را خواندم. بسیار جالب لیکن مختصر بود. لطفا در این باب ( توبه وشرایط آن) بیشتر توضیح دهید یا منبعی اعلام بفرمایید. توفیق قرین راهتان.

با سلام اکثر سوالات یک ساله اخیر را خواندم و بابت دو نکته که برای ما دانشجویان و دانش دوستان درسی گرانبها است تشکر فراوان می کنم: 1-آرامش و جواب عالمانه در برابر سوالات تند 2-تواضع در برابر تشکر ها و تقدیر ها.

با عرض سلام خدمت آقای دکتر موسوی به جهت اینهمه مطالب گرانمایه و جذابشان و نیز با تشکر از زحمات مسئولین این سایت فلسفی از خدمت آقای دکتر سوالی داشتم نظر شما پیرامون ازدواج چیست؟ لطف کنید بیشتر در این مورد در سایتتان بحث کنید چون به عنوان یک مسأله حیاتی در جامعه هست که به نظر من از جانب شما اگر بیشتر صحبت شود انسان آگاهی اش بیشتر می شود. آیا فلاسفه و حکیمان در تجرد بودند یا در زندگی تأله کمال پیدا کردند؟ آیا انسان مجرد تا آخر عمرش در این عقده خواهد ماند یعنی این محرومیت حال به دلیلهای مختلف برای او خواهد بود و در عذاب ذهنی و فکری خواهد بود و هیچگاه معنای آرامش را نخواهد چشید و درست است که باز زندگی تاله هم برای خود دشواریهایی دارد اما حقارت دوران تجرد و نگاه های تحقیر آمیز تا آخر عمر برای یک انسان عذاب آور است لطفا راهنمایی کنید

عالم ذر کجاست؟

با سلام و نهایت تشکر از محضر قدیس دانشمند معظم محقق و فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی اکنون که در این مقاله سرّ مسیر را در اختیارمان نهادید بر خود واجب می دانیم نهایت سپاس از همه زحماتتان داشته باشیم. هر چند نمی توانیم آنگونه که حق است از همه آنجه به ما دادید و می دهید به بهترین حالت با بهترین صفتی که حقش هست سپاس نهیم اما با این کلمات ناقص از تمام اوج و موج هایی که به درونمان می ریزید از تمام حلاوت و شیرینی هایی که به ما می چشانید نهایت سپاس راداریم. اکنون که به قبلمان نگاه می کنیم اوج جهالت و نادانی مان را می بینیم که ولوله اش همه درونمان را پر کرده بودی و آنقدر رخوت و سستی پرمان کرده بود که حقایق را اصلا نمی شنیدیم یعنی اگر هم، اگر هم در برابر حقی قرار می گرفتیم تاریکی ها مانع حتی شنیدنمان می شد حتی با لفظ ولایت و عصمت آنقدر بیگانه بودیم که در تصورمان هم نمی گنجید که بزرگانی و حجت هایی در این زمین هستند که با این حقایق مرتبطند آری صبح تا شب در اوج اندوه در تار عنکبوتی مان سرمان را فرو می بردیم و تنها خود را به خواب می زدیم که از همه چیز اینگونه فرار کنیم. چون هیچکس به ما یاد نداده بود که باید کمر راست کنیم و با استقامت و پایداری مانع ها را رد کنیم هیچکس به ما نگفته بود در زندگی مظلوم نباشید تنها گفته بودند او که دم نزند و هر چه شد سکوت کند او خضوع دارد و یک چنین شخصیتی را به عنوان بهترین برایمان معرفی کرده بودند به ما می گفتند شما لازم نیست فکر کنید و اگر هم دم از مشورت می زدیم می گفتند تو را چه به مشورت آن کاری که می گوییم بکن و اگر غیر از آن می کردیم بر چسب هایی بر ما می زدند، این بود که در نهایت افسردگی به تک تک لحظات و رویدادها چرا می گفتیم و اشک می ریختیم و خود را در نهایت ضعف و سستی می دیدیم و اما امروز که در حضور استادی حکیم هستیم همه چیز رنگش عوض شده از همان ابتدا تمامی ضعف هایمان را دیدید و بی دریغ دستمان را گرفتید و به سوی آنچه حق است هدایتمان می کنید هر روز پگاهان به محضرتان راهمان می دهید حقیقت و شیره فلسفه و حکمت و عرفان را به جانمان ریزید با همه لطف و عنایتتان مرحم امید را بر زخم های درونمان زدید و حقیقت درمان را یعنی صبر و تسلیم را یادمان دادید و در برابر اکسیر تفکر را بر جانمان زدید و با وجود همه اشتباهتمان به ما بها و ارزش دادید به ما آموختید که ما تنها یک جسم خاکی و یک جرم صغیر نیستیم بلکه عالمی اکبر در درونمان داریم و سری از اسرار اللهی در درونمان به ودیعت نهاده شده و این بالاترین ارزشی است که به وجودمان دادید و ما را با آن آشنا ساختید، حقیقت وفا و پیمان را یادمان دادید و حلاوت ربط با ولایت و نبوت و عصمت را به ما هدیه نمودید و واقعا با تمام وجودمان از شما استاد عزیزمان استاد والایمان ممنون هستیم و نهایت سپاس را داریم.