پرسش و پاسخ | صفحه 60

اول اول بدانید! وقتی عملی با وسواس انجام می‌شود، گمان می‌کند آنچه انجام می‌دهد حق است، در حالی که عین باطل است و تأثیر آن دوری از حقیقت و غرق شدن در تاریکی محض است. از نظر فلسفی هرگاه نسبت به موضوعی وسواس ایجاد شود، در حقیقت همان موضوع یک ریسمان به گردن او انداخته که جز در خانة ‌او به جای دیگر راهش نمی‌دهد. و از نظر روان کاوی وسواس، نوعی بیماری مالیخولیایی است. از طرفی بدانید، هیچ دلی با وسواس نمی‌تواند فیض بگیرد. دقیقاً تجسم کنید، درختی که بخواهد میوه‌ای شیرین داشته باشد، باید آماده بهره وری از اشعه کواکب و حرارت خورشید باشد، اما وقتی این درخت نقصی در تنه یا شاخه‌هایش پیدا می‌شود، آماده این بهره وری نیست، بدانید! آنکه درونش پر از قشر وسواس است، چون در جدال درونی است نمی‌تواند از اشعه‌های رحمت الهی بهره گیرد. و هیچ گاه به پرداختگی درون و آرامش علمی و عرفانی نخواهد رسید! علاج آن است که در مکتب یک استاد عالی بنشینند، میزان‌های علمی و فلسفی را بیابد، تا درونش مشتاق نور کمال گردد، آنجاست که تمام وسواس‌ها جای خودشان را به سیر سودایی و عاشقانه خواهد داد. ان‌شاء ا... در مسیر کمال موفق باشید.
منابع: رساله علت و معلول(7) صفحه 602 = رساله عشق صفحه 46- رساله مقامات و منازل انسان(16) صفحه 1663 معاد 16

با سلام برای دریافت پاسخ خود به بخش اول پاسخ  پرسش شماره 7 بخش تفسیری مراجعه بفرمایید.

با سلام کی می‌تواند به مقام عالی عرفان سری زند؟ (منبع: رساله مقامات و منازل انسان(12) صفحه 1172) زمانی که 14 حادثه را رد کند، و به مقام مراقبه برسد. اما این 14 حادثه را با عضویت در سایت خدمتتان تقدیم خواهیم نمود. به شما سفارش داریم درصورتی که واقعا مایل هستید از این وادی مطلبی نصیبتان شود، قسمت‌های مختلف تفسیری، فلسفی و عرفانی سایت را که برای عموم باز گذاشته شده است، مطالعه نمایید. بخصوص بخش گزیده رسائل که با اجازه معظم له بی‌دریغ برای همه شیفتگان این وادی تنظیم و ارائه شده است.

در صورتی که چند سالی درس فلسفه، حکمت و عرفان را جویا شوید، خواهید یافت: 1)از حضرت اله هیچ گاه شری بروز نمی‌کند. 2)آیا ما و شما که بیننده این صحنه ها هستیم، شر را از خیر تمییز می دهیم یا بظاهر قضاوت می‌کنیم؟ و از حقیقت بی خبریم؟! پاسخ سوال شما مفصلا از سری رسائل معظم له تنظیم شده است، در صورت درخواست پاسخ مفصل عضویت در سایت الزامی است.

با سلام متن ارسالی شما برای معظم له قرائت شد. با تشکر

هر قوه ای موجب حرکت کمالی نمی شود. این جمله بسیار واضح و آشکار است. تنها قوه های پاک موجب حرکت کمالی می شوند. چنانی که این عبارت را در ادعیه داریم: (قوّ علی خدمتک جوارحی) خدایا به من توانی ده که در مسیر تو طی شود. یا با نگاهی به زندگی حکما و عرفا می بینیم تمام تلاش در سیرشان بر آن است که از طعامی که بهره می گیرند پاک و مطهر باشد، چون تنها قوه های پاک هستند که به کوره اشراق می روند یعنی به مرحله فعلیت حقانی می رسند. اینکه قوه ها در فاعل و قابل اند، یعنی گاهی به قوه خود می افزایید(قابل)، و گاهی از قوه خود بهره می گیرید(فاعل). خیر، به هیچ وجه اشراق قوه مانند اشراق عقل و نفس نیست. اصلا قوه قابل مقایسه با عقل و نفس نیست. عقل و نفس جزء مجرداتند ولی قوه جهت مادی دارد.