پرسش و پاسخ | صفحه 49

ما هم شادمان از آشنایی شما با مسیر فلسفه و حکمت هستیم، امیدواریم شما و امثال شما تنها به مطالعه چند مقاله و بازدید سطحی از سایت رضایت ندهید، بلکه با استفاده از بخش های مختلف سایت به خصوص بخش آموزش مجازی هر چه بیشتر و بهتر وارد این وادی گردید. به امید موفقیت شما در مسیر حق

با سلام خدمت شما این سؤال شما مانند سؤال قبلی تان در اصل ولایت و علم ولایت است. ابتدا خوب است بدانید یافتن چنین حقائقی با مطالعه چند سطر در سایت امکان پذیر نمی باشد، که اگر بخواهید بواقع جانتان را با اشراق ولایت آشنا سازید باید سال ها در این وادی زانو بزنید و مقدماتی که لازم است را از الفبای فلسفه و حکمت فراگیرید. درست مانند پایه های یک ساختمان است. ساختمانی محکم است و هیچ گاه متزلزل نخواهد شد که ریشة درست داشته باشد و باصطلاح بتون آرمه باشد، آنگاه است که زینتی که به در و دیوار آن بیاویزند، معنایی خواهد داشت. خوب است بدانید اگر پاسخ واقعی سؤالتان را می خواهید، باید مقدمتاً "وجود" را بشناسید، "ماهیت"‌را بشناسید، "جوهر" را بشناسید، "عرض"‌را بشناسید، "روح"، "نفس"، "عقل" و "ادراک" انسان را بشناسید، "قضا"‌ را بدانید، "قدر" را بیابید، "لوح" و "قلم" را بیابید و مقامات و منازلی که انسان می تواند به آن نائل شود را بیابید، سپس در زمینة حقیقت ولایت و عصمت وارد شوید و بدانید که: «بلاتشبیه بلاتشبیه، همان گونه که یک سرباز قدرت دارد با اسلحه اش آنچه میل دارد را انجام دهد ولی اسلحة او برای امور خاصی به او امانت داده شده، مقام عظمای ولایت نیز هر چند قدرت زمین و زمان در قبضة اوست، اما ارادة او ارادة حق است، میل او میل حق است و استفادة اختصاصی ممنوع! » (به شما پیشنهاد می کنیم به لیست رسائل معظم له و تحقیقات ایشان در ذیل مجلدات اسفار صدرایی و تفاسیر قرآن کریم در بخش رسائل سایت مراجعه بفرمایید) از این که این سایت را مأمن سؤال هایتان قرار دادید، خوشنودیم و امیدواریم توانسته باشیم درونتان را متوجه شکوه ولایت نماییم.

با سلام خدمت شما که سؤالتان را بدون سلام، بی هیچ مقدمه و با لحنی تند آغاز نمودید. ابتدا باید ببینیم غرض شما سؤال کننده از این سؤال چیست؟ اگر غرض شما خدشه وارد کردن به دامن ولایت است، که ما را با شما کاری نیست و در پی ارضای شما و امثال شما نیستیم که یافتن حقیقت ولایت با لفظ بازی امکان پذیر نیست، تنها دل روشن و بی عناد می طلبد؛ و اما اگر شما در امر ولایت انگیزة تحقیق دارید، پاسخگوی شما هستیم. که ان شاء ا... شما از دستة دوم هستید که سؤالتان جهت تحقیق است و از آن دسته شیفتگانی هستید که زندگی خود را صرف یافتن اسرار ولایت و عصمت می نمایند و به عشق همین زندگی در ناسوت و با ناسوتیان را پذیرایند. و اما اول اول، اگر هدفتان از "فریب دادن"، "صلح" است، یعنی سؤال شما این است: ‌چرا امام حسن(ع) صلح را پذیرفتند؟ دو مقدمه برای فهم موضوع لازم است:‌ 1) شناخت مقام ولایت. بلاتشبیه "علم" و "عصمت" برای "ولایت"، عین "حرارت" و "نور" برای "آتش" است. امکان ندارد جایی آتش باشد ولی حرارت و نور نداشته باشد. بلاتشبیه، بلاتشبیه، هزار کوه فاصله در مورد مقام عظمای ولایت نیز علم و عصمت واجب و ضرور است و شک در آن شک در اصل ولایت است! 2) پس از یافتن اصل اول، این سؤال مطرح می شود که:‌ اصلاً آیا ما که ضعیف و نادانیم، ما که در وادی تحقیق ولایت ضعیف تر از موری هستیم و گهگاهی از لانه سرک می کشیم و نعرة ضعفمان را ابراز داریم، آیا حق دخالت در اسرار افعال ولایت را داریم؟ ما حق نداریم در فعل امام معصوم دخالت کنیم. ما را چه رسد در شکوه آن ها دخالت کنیم؟ آنها حکیم مطلق بودند و آنچه انجام می دادند از سوی خدا بوده و بس. ما حق هیچ چون و چرایی نداریم، بلکه هر چرایی که بگوییم، علامت نادانی ماست! اما با تمام خضوع و با قدی خمیده از شرمندگی قصور خود، حق تحقیق در این وادی را داریم. فرهنگ و شیوه های جاهلانه مردم در زمان امام حسن(ع) چه بود؟ چقدر با روح اسلام و ولایت آشنا بودند ؟ آن ها تنها دین را به نماز خواندن ظاهری خلاصه نموده بودند و بر اثر سجده های طولانی، پیشانی ها سیاه و کف دست ها و زانوها بر اثر تماس با خاک ها مانند زانوی شتر پینه بسته بود و لباس های کهنه و زاهد مسلک بر تن و چون به امام حسن(ع) می رسیدند، کنار گوش امام می گفتند:‌قف، قف! بمان، بمان، و حواست جمع باشد که : ان الحکم الا لله ! حکم تنها از آن خداست. دقیقاً همان زمانی که امام حسن(ع) پرچم ولایت را باید بدست بگیرند، مردمی که دین و ایمانشان را معاویه خریداری نموده بود، در روز چهارشنبه نماز جمعه می خواندند و این عمل را اصل هم می دانستند! از این جهت و هزاران جهت دیگر که یارای سخن نیست، حضرت حق رسالت امام حسن(ع) را صلح دانستند که در حقیقت این به ظاهر "صلح" بسیار قوی تر از جنگ و اقدامات دیگر، عمل نمود و چهرة مزورانة معاویه و طرفدارانش را برای امت اسلام آشکار نمود. اگرمقام عظمای ولایت را بشناسیم خواهیم دانست که کلام و فعلی که از امام معصوم سر می زند ازمیل او نیست، بلکه عین فرمان حق است. آری، شیوة امام حسن(ع) موجب شد سالوس بازی های معاویه و طرفدارانش که بیست سال مردم را در خماری نگه داشت و نتوانستند حق را ببینند، آشکار شود و .... چنین اشکالی را بر شیوة شهادت حسن بن علی (ع) نیز وارد می کنند که چرا امام حسن زهر را نوشیدند؟ مگر امام نمی دانستند که آنچه می نوشند، زهر است؟ اگر نمی دانستند که با علم امامت مخالف است و اگر می دانستند آیا به دست خود، خود را به هلاکت انداختند؟! تحقیقات بسیار زیبای معظم له در سخنرانی ماه رمضان سال 1380 ه.ش، در ذیل تفسیر سورة مبارکه روم گویای حقائقی است که خوب است شما نیز بر این مائده خود را میهمان گردانید!

بحث نفس از مباحث مهم جلد هشتم اسفار صدرایی است و یکی از بابهای مهم فلسفی است. اگر پرسش شما واقعی باشد، یعنی در پی شناخت نفس خود و موجودات هستید، بسیار شادمانیم که در این غوغای زمانه که همه سوی ماده و مدرک و گذران زندگی اند فردی به فکر شناخت "نفس" افتاده است، و اگر پرسش شما پرسشی واقعی نیست، باز هم برای شما می گوییم که تیر تحقیقتان را اتفاقاً به عجیب معظمی پرتاب نموده اید! زیباترین تعبیری که فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی برای شناخت نفس در کتاب "نفسٌ قدسیٌ الهی" آورده اند، (که امیدواریم این کتاب را برای شناخت نفس مطالعه نموده باشید) تشبیه شناخت ولایت و شناخت نفس به ماهیان و دریا است. چنانی که ماهیان غرق در آبند و پی آب می گردند ما و شما نیز غرق در نفسیم و پی نفس می گردیم. ما و شما غرق در ولایت حقة الهیه هستیم و پی آن می گردیم… این سخنی بود در نهایت اجمال در حریم نفس قدسی. و اما تقسیم بندی های مختلفی برای بحث نفس مطرح شده است. گروهی نفس را 17 گانه معرفی نموده اند: نفس اماره، لوامه، ملهمه، راضیه، مرضیه، مطمئنه، … و هر کدام از این نفوس خود عالمی عجیب دارند که شناخت آن ها بدین گونه در سایت امکان پذیر نمی باشد. و اما گروهی نیز نفوس را به نفوس کلیه عام(کرات و کهکشان ها) و نفوس قدیس (نفس اولیاء ا…، ملائک و…) و نیز نفوس جزئیه( نفس هر انسان نسبت به پیکرش) تقسیم نموده اند و هزاران هزار نکته عالی فلسفی و عرفانی که امید داریم ان شاء ا… از گذر همین تحقیق، وارد سیر علمی و تحقیقی عرفانی پیرامون حقیقت نفس گردید .

هر موجودی به حسب خود نفس دارد. چنانی که انسان صاحب نفس است، همه موجودات عالم از کرات و کهکشان‌ها تا حیوانات و نباتات دارای نفس اند اما به حسب خودشان. برای شناخت بیشتر حقیقت "نفس"، 1) به کتاب معظم له با نام "نفس قدسی الهی" مراجعه نمایید. 2) مراجعه به پرسش شماره 12 از مبحث نفس زیرگروه فلسفی

هر چه پیرامون لزوم شناخت معاد سخن گفته شود، هیچ گاه حظّ یک ساعت تلمذ در درس معاد استادی حکیم و عارف نخواهد داشت، لذاست پیشنهاد می‌‌کنیم بجای این که ما با الفاظ شما را سرگردان نماییم، یک ساعت درس معاد را خصوصاً از جلد نهم اسفار حضرت صدرایی فرا گیرید، آن گاه خود قضاوت نموده، برای ما نیز بیان نمایید. متشکریم.موفق باشید.