پرسش و پاسخ | صفحه 145

پرسش تان راجع به مسجد، نامفهوم است. اگر هدف معنی مسجد است آن نیاز به توضیح و لغت دارد. و اگر هدف بهای مسجد است، آن هم از دید تفاسیر قرآن کریم باید دریافت. و اگرهدف از مسجد مطلق اماکن عبادت است، آن هم معانی دیگر را به همراه دارد، ولی آنچه مسلم است، مسجد مکانی است مقدس و پربها و تصاویر عبادت کنندگان در روز قیامت، درآن منعکس خواهد شد.

توجه داشته باشید، تمام فرشته های تشکیلات حضرت حق، هم مقرب اند، و هم در تسلیم. ولی 4 عینِ از آنان، ماموریتشان و رسالتشان، حساس تر و قوی تر است، اینها را طبق بعضی از نظرات مفسرین قرآن، اینها را ملائک مقرب نامیده اند. و عبارتند از 1) عزرائیل 2) دردائیل 3) اسرافیل 4)جبرائیل. که با پساوند اینها با «ئیل» تمام می شوند و کلمه «ئیل» نهایت در خداشناسی است. بهتر این است که سوالهای علمی و کمالی بفرمایید.

ما جواب دادیم که هر کس که مادر او فاطمی باشد و پدرش فاطمی نباشد در همان نسل، و به او خمس نمی رسد، به

پرسش شماره 79 بخش مذهبی مراجعه کنید.

خیر، آنهایی که قائل به تناسخ اند، اینها معاد را در طول زمان دانند. یعنی اینکه این روح در اندام دیگری حلول می کند، و به طول طی می شود، عقیدة آنها یعنی تناسخی ها، برآن است که در صورتی که خیری بخواهد به او برسد، در اندام نیکوکاران و در صورتی که شری بخواهد به او برسد، در اندام تبهکاران وارد میگردد. این عقیده تناسخی هاست. ولی مطلبی که به صراحه بیان کنند که ما به معاد جسم و جان معتقدیم، من (حضرت استاد موسوی) ندیده ام.

انسانی که توان تصمیم قطعی ندارد درونش واهمه دارد. واهمه های درونی او را از قاطعیت ممنوع می کنند و نمی گذارند تصمیم او به حقیقت توان یابد. حالا این توهم درون از کجا حاصل می شود؟ گاهی از دوران طفولیت و از بطن مادر یعنی مادری که در اضطراب حمل جنین رانموده است، واهمه از مادر به طفل اش منتقل شدی. و گاهی این از دوران تربیت است، در تربیت ها، مربی ها قوی نبوده اند و گاهی به علت صور قبیحه که در دوران قبل از بلوغ، بر او عارضه داشته اند، مانند اینکه اگر به تاریکی بروی، به وحشت خواهی افتاد. یا اگر به فلان خانه تاریک روی، چیزی آنگونه در آنجا خواهد بود، از این قبیل تلقینات در درون او واهمه پیدا شده است. از همه مهمتر او به تحقیق علمی نیست، چون درونی که پر از تحقیقات علمی باشد،با توهم ها بیگانه است، کاری ندارد. پس برمی گردد عدم تصمیم در کارهایش به این شیوه هایی که در درون او نهفته است. و اگر کسی بخواهد از این شیوه ها دور شود، یا باید از دید علمی قوی گردد، یا باید از دید ایمان برتر شود. در صورتیکه یکی از این دو نباشد، درون او همواره پر از واهمه خواهد شد.

انسان مانند قلمة گیاه نیست که گیاهی را با گیاه دیگر پیوستش بدهند، انسان در شرائط موجود می تواند به چهره انسان درآید، یعنی ظرفیت قرار مکین از آنِ مادر، بلعیدن اوول مادر، اسپرم پدر و ده ها عامل دیگر. هرآنگاه این عوامل موجود باشد آری انسان ظهور می یابد ولی این عوامل در صورتی که وجود نداشت، صرفا از اسپرم و نطفه چیزی حاصل نمی شود.