پرسش و پاسخ | صفحه 139

جواب از سوال اول: این بحث از خیلی زمان، در بین علمای تشیع جاری است که بعضی از آن بزرگان در شب های جمعه، نوعی خویش را آماده می ساختند که فردا در حضور شریفش باشند. آیا این امر بر همه لازم است؟ خیر. این امر، امر خاصی بوده و هست. اما در روایات مذهب به انتظار حضرتش یعنی مولانا حجه ابن الحسن (اروح العالمین له الفداء) کشیدن جز کارهای مقدسی است. جواب از سوال دوم: این قیل و قال است، که حضرتش کی ظهور خواهند نمود؟ • بعضی از بزرگان معتقدند که همان که شما گفتید، • و بعضی معتقدند که تکنیک ها به حد تمام ولی دلها ناآرام، او باید بیاید تا دلها را آرامش بدهد. • و بسیاری برآنند که قیام حضرت، وابسته به امر الهی است و این امر الهی را جز حضرت حق دیگری نداند و ما نمی توانیم علل اش را بیابیم. بهتر آن است در انتظار فرمان حق باشیم تا آرامش های روحانی حاصل شود.

آری هر انسان مکلف است که از بسیاری شیوه های ناروا مانند دروغ گفتن، غیبت کردن و تهمت زدن و نخوردن غذای حرام و ساکن نشدن در مکان حرام، پرهیز کنند، این تکلیفی است که هم در متن قرآن کریم و هم در متن روایات اهل بیت عصمت و هم از نظر عقلی سخت پسندیده است. مشکل به نظر نمی آید که انسانی بر اینها اقدام ورزد، عبارتی هست از بیان حضرت صادق(ع) که فرمودند: «کونوا معهم و لاتکونوا لهم» برای اینکه اجتماع شما به هم نریزد، تعاون و برخورد شما با افراد به حد صفر نرسد، «سلام و علیک»ای که معاش شما را به هم نزند، با هم باشید. اما اگر رفتار زشتی از کسی دیدید به انجام آن رفتار زشت اقدام ننمایید. و آیه ای است که می فرماید: «لایکلف ا... نفساً الا وسعها» انسان به قدر وسعش تکلیف دارد. بیش از این توضیح در این باره کافی است.

جواب از اول: در صورت تمایل به پرسش شماره50  ازمبحث معاد زیرگروه فلسفی  در پاسخ به خانم زهرا شمسعلی مراجعه شود که مفصلا توضیح داده شده است. یکی از صفات حضرت باری عدل اوست. اما نقص اعضای تن انسان در بدو تولد، ربطی به حضرت اله ندارد. ارتباطش به نحوه عشق بابا به مادر، یا بلعکس، نحوه برخورد اسپرم و اوول از پدر به مادر، نحوه دوران بارداری مادر، و نحوه آرامش یا خشم مادر در دوران بارداری، و ده ها عامل دیگر که از سوی غذا و طعام پدر و مادر، یا نحوه آرامش و خشم والدین، یا کیفیت برخورد هنگام آمیزش خواهد بود. پس در صورتیکه طفلی ناقص، یا از دید فکر عقب مانده، یا عکسش در اوج زیرکی هست، همه اینها وابسته 1) به صفای والدین یا خشم والدین و ناامنی فکری آنها است 2) وابسته به آغاز بارداری مادر 3) وابسته به آرامش یا خشم مادر و دیگر رویدادها. پس ارتباط به حضرت باری ندارد، حضرت باری فرمان قدرت را صادر برای موجودها نموده اند، نه کیفیت اندازه ها. اندازه ها از همانهایی است که نام برده شد. ******************************** جواب از دوم: جای این پرسش نیست، چرا ندارد، هر کسی باید طبق قانون فرمان آفرینش از مادر متولد گردد و تولد او یعنی خاندان او. این مشکل نیست در چه خانواده ای متولد گردد. اگر آن خانواده تا ابد منع او را از کمال و زیبایی نمایند اشکال حاصل، و اگر راه برای او باز باشد برای کمال و برای شوق به حقیقت ها و رسیدن به مبانی عالیِ انسانی چه فرقی دارد در کدام خانواده است و حال اینکه روال اجتماع در بخش دوم پیاده می شود نه در بخش اول. یعنی هر انسان از بلوغ اش به بعد خود مختار است که راه صحیح را بگزیند یا غیر صحیح را.

پاسخ اینکه خدا لایوصف است یعنی ذات او را هیچ کس نمی تواند وصف کند. چرا؟ این وابسته به 50 جلسه بحث فلسفی و توضیح فراوان دارد تا روشن گردد، که این سایت جایش نیست، و اما عبارتی است که : «لاتفکروا فی ذات ا... بل تفکروا فی الاءا...» نعمتهای خدا را شما وصف کنید. اینکه در قرآن کریم یا دعاهای معصومین این همه از صفات حق بحث شده، یعنی نعمت او را، فیض او را، عنایت او را، بشر سپاس می نهد اینکه «خدا حاکم و محکوم است»، ریشه آن در کجاست؟ و این منابع آنچه هست وابسته به تفسیر فلسفه است که در مدتها زمان باید حل گردد، با توضیح چند سطر در سایت نمی شود به نقد اینها پرداخت.

از اینکه زندگی شیخ را به خوبی یافتید، خوش باش که چنین نقدی نصیب ات گشته. و اما «حریت» که در خیلی از متون فقه و استدلال فقهی است، عبارت است از آزادی. یعنی هر انسان باید حریت داشته باشد، یعنی آزادی داشته باشد. و «زعامت» به معنی ریاست و پیشوایی، یا در حوزه های علمیه یا در مواردی دگر. اینکه حضرت شیخ انصاری(اعلی ا... مقامه) آنگاه که درخواست شد، زعامت حوزه علمیه نجف را، یعنی مدیریت و ریاست آن را بپذیرید، به نزد بزرگی از بزرگان بصره که فکر می کرد او در اجتهاد قوی است رفت، بحثش در موضوع حریت بود، یعنی بحث در موضوع آزادی از نظر فقه شیعه بود.

خانم شهربانو شعیری از اینکه شما و سایر همراهان درسی تان، با شور و شوق احساسات درونی خود را نسبت به حوزة درس و صحابه درسی ابراز فرمودید، و به عقیده خودتان تأخیر در زمان شده، خیر. ما هر زمان را آغاز شور و شوق می دانیم، هدف انجام است، نه عارضه های زمانی. اینکه حضرت عالی اقدام بر مهر و صفای خویش نمودید، و با رشیقه های مقدس تان ما را از درون روحانی خود، آگاه نمودید، هم صحابه ما و هم ما، از شما تشکر و یاران همراهتان داریم.