پرسش و پاسخ | صفحه 134

از اینکه پیشنهادی اینگونه نمودید ما تا حدی راضی هستیم ولی فعلاً به هر علت امکان آن مشکل.

از اینکه به سوالهاتان راه یافتید و حداقل اظهار این وصول را متشکریم. و اما کلمه تناسب هم اگر در متنی ملاحظه نمودید هدف از این تناسب باز هم به تناسخ برمی گردد چون حضرت صدرایی قائلند که معاد نه تنها برای انسان است. بلکه حیوانات هم معاد دارند. و پرندگان هم معاد دارند یعنی هر موجودی که از نیروی نور، از نیروی حرارت، از نیروی گردش زمین و از نیروی نعم موجودات عالم بهره ور شده باید رجعت کند تا او را بیازمایند که در برابر این نعم چه کرده، اگر چنین چیزی را پذیرا شوند نام آن رجعت تناسبی است.یعنی هر موجودی به نسبت بهره گرفتن از موجودات باید رجعت داشته باشد. این نظر حضرت ملاصدرا است. به دیگر عبارت بعضی نظرشان آن است که هر موجودی که رجعت کند، هیئت جسمی او رجعت خواهد نمود، نه ذرات اولیه او. چنانیکه مثال این را در مجرم این جهان ناسوتی زده اند که آنکه محکوم به اعدام گردد و پس از مدت زمانی او را اعدامش نمایند خیلی چیزها از او کم شده، ولی او اعدام شد. و در معاد هم همان است هر چند ذرات اولیه او کم باشد یا اندکی تغییر نماید، بازگشت نماید، چنین وضعی را معاد تناسبی نامند.

ما شرائط عضویت در صفحه اول سایت قرار داده ایم، مراجعه به بخش عضویت شود.

ما ممنون و سپاس از گفته های شما را داریم. راجع به احساس، احساس از نیروی حیوانی است. زیرا هر ارگانیزم تن، از سه چیز تکمیل می شود، نامیه (بزرگ می شود) غاذیه (رشد می کند) و حیوانیه (ایجاد می کند) و نیروی حیوانیه هر انسان ایجادِ امور اندازه را بر عهده دارد. این بحث در فلسفه ثابت شده. و امور پنج گانه جسم انسان که اینها در گروه حس اند، از همان ایجادهای حیوانیه ارگانیزم انسان است. و این حس یک اصلی است، حالا چه کانت یا راسل یا دوید هیوم یا دیگر از فلاسفه غرب قبولش کنند یا نکنند. ما به قبولی آنها کاری نداریم ما دید خودمان را بیان می کنیم. پس حس در جهان ناسوت اصل است. عقل از امور مجرده است این هم اصلی است که دیگر از دانشمندان بپذیرند یا نپذیرند ما را با آنها کاری نیست. آنچه از فلسفه متاله یافتیم این است که عقل هست و مجرد هم هست و هر دو اینها برای انسان ضرورند. حالا کدام یک در کام دگری له گردد آن وابسته به خود انسان است. ما نمی توانیم حدی برایش بیابیم انسانی است که حس اش ملعبه عقل اش است، و انسانی است که عقل اش ملعبه حس اش است. این را ما حق تعیین اش را نداریم و اگر کسی بگوید این ملعبه آن است و بس به نظر ما در فلسفه آگاهی اش کم است.

آنچه مسلم است حضرت صدرا در زندگی اش هانری این مطلب را نوشته که در مسیر تقلید چه کرده؟ ولی ما خودمان در متن فلسفه چیزی را به آن صورت نیافتیم. ولی آنچه مسلم است حضرت صدرالمتالهین هم در مسیر رسمی بودند، یعنی قائل به اجتهاد و تقلید و هم به پیروی نمودن نادان از مجتهد در مذهب و هم در امور عرفانی مالامال پر.

بحث شما به این سادگی قابل تعریف نیست، ما مراجعه به آیات قرآن می کنیم می بینیم آیات عذاب فراوانند باز مراجعه به آیات قرآن می کنیم می بینیم آیات رحمت فراوانند. چگونه این را باید بررسی کرد؟ آسوده شبی خواهد و خوش مهتابی!! باید مدتها زانو در مکتب استاد بزنند تا این دو امر به زیبایی برای آنها روشن گردد. و جایش در این چند سطر سایت نیست.