پرسش و پاسخ | صفحه 115

جواب از سوال اول: آیه تنها برای یاری دادن انسان به خدا نازل نشده. این یک اصل مسلم است که از سوی حضرت باری صادر شده که ای دنیا بدان اگر تو حق را؛ حق گاهی خداست و گاهی پیامبر است و گاهی امامان معصوم اند و گاهی عصمت است و گاهی قرآن است و گاهی حقائق ثابته عالمند که هر کس حق را یاری بدهد، همان یاری دادن حق، به خودش بر می گردد، و خیر را خودش می یابد. منتهی با بیانی که عموم بیابند. اگر شما یاری دادید خدا را، خدا هم شما را یاری می دهد. یاری دادن خدا، نام بردن از خداست، ذکر خداست، پذیرش خداست، قبولی خداست. ولی برای این مورد تنها نیست، همانگونه که گفته شد.

چون نعمتهای حسی که سلامتی، شادی ها، و آرامش جسم و جان و امثال اینها در جهان ناسوت، نهفته اند و نیز عظمت بهشت و جهنم در این سوره مبارکه الرحمن و عظمت دریاها و لولو و مرجانها و شکوه و جمال کوهها و نیز سلامتی تن انسان و از اینکه جسمش از هر نعمت الهی می تواند بهره ها دریافت نماید، از این جهت خطاب به انسان است، گو اینکه در اینجا مثنی را، یا دو انسان را مخاطب قرار داده اند، ولی در حقیقت دو جنس انسان، یعنی مذکر و مونث را شامل می شود، یا دو انسان عالم و جاهل، یا دو انسان محقق و غیر محقق را به بر می گیرد. جان مطلب آن است که حضرت باری، ‌نعمتهای باطن و ظاهر را بر جهان ارائه می فرماید.

آن بیان اولتان ضدش جمله آخرتان است. ولی ما مطالب مان سنگین نیست. جوابها سنگین است و بعضی از جوابها باید سنگین باشد و لاغیر. منظور از سنگینی نه وزنه کم فهمی، بلکه وزنه جواب آن را می طلبد. ولی این گفته ها با کامپیوتر جهان و سایت جهان چه ارتباط دارد، به نظر من هیچ برنامه ای در سایت به این آزادگی سخن نیست. یعنی شما اگر به سایت ما بنگیرید از توحید پرسیده می شود که آن توحید را جهان واله اش است از معاد جویا می شوند که جهان در معاد مانده است. از مبنای قرآن می پرسند،‌ که جهان نیاز بر این قرآن دارد. از مبنای واجبات و حقائق دین می پرسند که نیز جهان نیاز به آنها دارد. از فلسفه جویا می شوند و تناسخیات که عالم زانو زده اند در فهمش، حل می گردد. پس اگر به خوبی بنگرید اکثر برنامه ها در سایتها به یک جهت مربوط اند، ولی بیان ما با تمام جهات با سایت عالم در ارتباط است. حالا چه کسی قبول داشته باشد یا قبول نداشته باشد.

ما و هیئت تقریریه هم از شما متشکریم .

فریاد کشیدن به چهره مادر درست نیست، طبق فرمان قرآن: «فلا تقل لهما اف» و روایات دین و دیدگاه عقل. نه تنها به چهره مادر جایز نیست، بلکه به دیگر انسان هم خیر، جایز نیست . اما اگر کسی بر این کار اقدام ورزید، رضایت کامل مادر را دریافت نمود، ان‌شاء الله عذری بر او نخواهد بود. و مورد مرحمت حق قرار خواهد گرفت.

ما هم از شما در سپاسیم. دو متنی است که این دو متن در بعضی آیات قرآن کریم موجودند: 1) نهار است و دیگر "عشی" که همان عشاء باشد، هدف از این نهار بین مفسرین و محدثین و فلاسفه بحث است که مفسرین اکثراً هدف از کلمة نهار ورود صلاة و نماز را در آغازین دانند. یعنی لحظه اولی که به نماز ظهر اقدام ورزند، کی است؟ النهار است. و منظور از النهار دقیقاً اول ظهر است، و اول ظهر یعنی دخول زمان برای صلاة . و هدف از کلمة "عشی"، "عشی" اول بعد از مغرب است، " عشی" دوم پایان مغرب است، و پایان مغرب آنگاهی است که آغازین نماز عشاء را باید شروع نمایند. این از نظر مفسرین. محدثین هم با همین کم و زیاد نهار و عشاء را بیان نموده‌اند. اما هدف فلاسفه از "نهار" آنگاه است که کرة خورشید از نقطه‌ای که کعبه معظمه هست، می‌خواهد شروعش را برای زمان مغرب انجام بدهد؛ که البته اینجا زمان را باید نوع دگر پیدا کرد نه از جریان خورشید . آن یک قانون دگر دارد. و هدف از عشاء ثانی آن زمانی است که آغازین نیمه شب از نظر کهکشان، و منظومه‌ها آغاز می‌گردد. حالا، کدام یک از این‌ها مورد نظرند؟ باید در اینجا زیاد کوشید.