پرسش و پاسخ | صفحه 95

موضوع اول را در همین سایت به دیگر پرسش کننده پاسخ دادیم. و اما اینکه سوم شخص غایب و ... اگر بیانتان داستان زنان مصر است راجع به جلسه ای که زلیخا زن عزیز مصر (چون او را زنان مصری ملامتش می کردند) تشکیل داد؛ چیز دگر است و آن این است که به هر کدام از انها کاردی داده شد که آن مرکب را پوستش را بکنند... این موضوع اجتماع نیست که زن در سوم شخص قرار بگیرد. و اگر نظرتان در حجاب «وقل للمومنات یغضضن من ابصارهن» این هم ربطی به آن موضوع که شما می گویید ندارد. خانم ها ناراحت نباشند، فرمان کلی است و جنس مورد نظر است و در جنس هم زن است و هم مرد. «العلم فریضه علی کل مسلم» اصل است دیگر مسلمه اش اضافه است، در خود مسلم، جنس است. هم جنس زن و هم جنس مرد در بیان رسول الله (ص) نهفته است و در مبانی قرآن هم همینگونه.خانم ها نگران نباشند.

چون دیر آگاه شدیم ما هم اکنون میلاد حضرت فاطمه مادر حضرت زینب را بر شما سپاس و تبریک می گوییم.

شرحش داده شد و اگر نیاز به شرح بیشتری دارید با گردانندگان سایت در تماس باشید طی شرائطی توضیح دیگری داده خواهد شد.

دستوری است از نظر مذهب و روانکاوان و از نظر حکما و فلاسفه که از بدو میلاد یک طفل تا دوران7 سالگی ارمغان زمان را در برابر چشم آنان ارائه دهید یعنی منظری که او را خوشحال کند. فکر ابتدایی او که چون غنچه ای از گل به هم فشرده شد با حرارت و نورانیت شوقی بازش کند یا منظری که او را به محبت و دلسوزی نزدیکش سازد که هر کدام از اینها مثالش ساده باید انجام گردد که جایی که چشم او بیافتد اگر او دارد چند قدم راه می رود مادر یا دیگری او را به سینه اش بچسباند و نوعی نوازش کند. اینکه جایی که او را به فکر دارد مانند بعضی از صحنه هایی که عکس های منظم و عکس هایی که حکایت از یک بزرگ انسان یا معصومی در او باشد بر او ارائه دهند این مناظر را باید تا 7 سالگی نشانش بدهند حتی اگر پدر و مادر با یکدیگر می خواهند کار زشتی را به هر عنوان انجام بدهند در منظر این طفل نباشد. از 7 سالگی تا 14 سال نوع راه رفتن بزرگان، نشستن بزرگان، طرز سخن گفتن بزرگان، نوع نوشیدن آب بزرگان، نوع غذا خوردن فرزانگان اینها را به او بیاموزند. پس منظر دگر را دستور نداده اند. از 14 سال به بعد خود باید ممیز کار یا مناظر دیدنی خودش باشد. در مدت این 14 سال در هیچ منبع اگر منابع علمی و روانکاوی ندارد که مراکز تراژدی، مراکز حزن آور، مراکزی که روان او را آزرده می کند او را نزدیک سازید. با این مقدمات می توان استفاده کرد اگر همراه این طفل یک انسان محقق باشد او را به جایی که پرسیدید ببرد نه به عنوان اینکه این مُرد و برای دگران اسف باقی گذاشت، ببرد و بگوید این شخص از دانشمندان بوده و فعلا در میان ما نیست. این آرامگاه از شخصیت های والا بوده، فعلا در میان ما نیست. یا کنار قبر معصومین اگر توفیقی حاصل شد از اندوه حرف نزنند از عظمت آن بزرگواران سخنی بگوئید. امید است به جواب رسیده باشید. از اینکه حضرت عالی به کاووش این موضوع اقدام فرمودید موفق وموید در مسیر حق باشید.

از اینکه پرسش های شما یک سلسله امور فلسفه عالیه و متاله را به همراه دارد، باید از پرسش اولتان اینگونه جواب داده شود: مشاء گروهی بودند که ترکیب از 3 استاد با زمانهای متفاوت، این زمانها گاهی در عرض بودند و گاهی در طول. اینها در باغ اکدمه، علوم فلسفه یونان را تدریس می کردند و اینها به نام «افلاطون»، «سقراط» و «ارسطو» بودند. چون ایام تدریس معتقد بودند اگر در جایی بنشینند ثقالت زمین نمی گذاردکه آنها به پرواز دل بپردازند، از این جهت در مسیر راه رفتن در همان باغ بخصوص تدریس می نمودند و گروه اینگونه را مکتب مشاء نام نهادند.

اینها 7 نفر بودند، مانند آنکسی مانس، آبیکوری، اسکندرفردوسی و تعدادی دگر. اینها در نحله ایونی بودند. نحله ایونی محلی بوده در نواحی یونان که مردم آن محل بسیار با گذشت و با کرامت بودند. یعنی ایامی که درخت هاشان به بار میوه می نشست، میوه ها را می بردند به رایگان به کسانی که از آن مسیر عبور می نمودند هدیه می کردند و مردمی که، یعنی افرادی که در این دائره به فلسفه و ریاضت نفس و تحقیق عالیه علم فلسفه مشغول بودند، از اینها تعبیر به حکمای ایونی نموده اند.