پرسش و پاسخ | صفحه 86

پاسخ این سوال با استفاده از رسائل معظم له ارائه می شود: هر چند هدف این سایت تحقیق از جهت لغوی نیست، بلکه تحقیق در امور علمی، فلسفی و عرفانی در رأس قرار دارد، ولی آنچه را می توانید در فرهنگ لغتی چون علامه دهخدا بیابید این است: 1) اگر هدف شما لغت "سُرنا" است، مخفف "سورنای" است که در نقاره خانه ها و روزهای جشن می نوازند. آن را "نای رومی" گویند که در بزم و رزم نوازند. 2) اما گر هدف شما لغت "سَرین" (به فتح (س)) است: ابزاری است که هنگام خواب به جهت نرمی در زیر سر نهند و سر بر آن گمارند؛ عربی آن لغت "متکا" است. لغت "سُرین"(به ضم (س)) نشستنگاه آدمی است (مانند تخت پادشاهان) لغت "سِرین " (به کسر س)موضعی است در مکه که موضوعی تاریخی قابل تحقیق دارد.

پاسخ این سوال با استفاده از رسائل معظم ارائه می گردد. تمام آنانی که توحید را به لفظ اقرار نموده اند نه با تحقیق، در میان کثرت ها گم می شوند نه تنها شما. گذراندن یک دوره تحقیقی در وادی "واجب الوجود" ، جلد (6) اسفار صدرایی را به شما توصیه می کنیم. ولی این را بدانید عاشق هیچ گاه معشوق خود را گم نمی کند! تحقیق فلسفی در باب توحید شما را یاری می دهد تا همه جا را پر از خدا ببینید!! حتی در جهره دیگران!! چنانی که مجنون آنچنان پر از لیلا شده بود که همه جا را پر از او می دید و آنچه می دید، "لیلا" می دید! وقتی در بازاری بود، همه جا آتش گرفت و سوخت، ناگاه دیدند مجنون کفش سوخته خود را نزد کفش دوز می برد و می گوید: ای لیلا!!! (کفش دوز را لیلا می دید) این لیلای مرا بگیر!!! (کفش را لیلا می دید) برای لیلایم بدوز!! (خود را هم لیلا می دید!) او چیزی جز لیلا نمی دید! امید است چهره های دروغ را که گاهی هستند و گاهی نیستند در میان جلوات الله گم کنید نه الله را بین مردم!! ( توصیه می کنیم به رساله "وحدت" و "کثرت" از دانشمند معظم مراجعت نمایید(.

پاسخ این سوال با استفاده از رسائل معظم له ارائه می گردد: آنچه را بعنوان پایه توحیدی خود باید بدانید این است که "حب " و "بغض" بعنوان دو حالت متفاوت چنانی که در موجودات ناسوتی مشاهده می فرمایید به هیچ وجه در حضرت اله راه ندارد . زیرا "الله" وجودی است لایتناهی که در او هیچ تغییر و حرکتی نیست زیرا هر تغییر بسوی زوال است و هر حرکت بسوی سکون روان است. اما هدف از "حب" و "بغض" ربط موجودات به حضرت الله و یا دور شدن آنها از اوست. بحث مفصلی است در جلد(6) اسفار صدرایی که اگر ظریفتر طالب هستید، به 20 رساله از سلسله رسائل دانشمند معظم رجوع فرمایید.

پاسخ های زیر از مجموعه رسائل معظم له ارائه می گردد: پاسخ سوال اول: پرسش شما ما را به آغازین روزهای تلمذمان در برابر فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی سفری داد. عظمت و شکوهی لایوصف در اولین دل سپردن به وادی حق نهفته است! (که امید است روزیتان شود!) با عبارتی که در مقدمه جلد اول اسفار صدرایی است برایتان آغاز می¬نماییم آن زمان که به ما آموختند: فالواجب علی العاقل ان یتوجه بشراشره الی الاشتغال بالاهم ... آری، بر هر عاقل واجب است که با تمام شراشرش به آنچه برای او اهم است توجه نماید... و اما از "اسفار اربعه" پرسیدید، اگر به صفحات آغازین جلد(1) اسفار ملاصدرا اعلی ا... مقامه، رجوع نمایید خواهید یافت که ایشان کتاب خود را بر پایه 4 سفر آغاز نموده اند: واعلم ان للسلاک من العرفا و الاولیاء اسفار اربعه: 1) احدها السفر من الخلق الی الحق 2) الثانی السفر بالحق فی الحق 3) الثالث من الحق الی الخق 4) الرابع بالحق فی الخلق ولی خطاب به شما پرسش کننده می گوییم که : در این وادی "سخن" را جایی نیست، افتادن به میدان عمل و لحظه به لحظه آزمون شدن تحت اشراقات ربانی اصل است، اما مقدمتا این را بدانید: چون سالک قصد خانه یار کند، ابتدا باید ممتاز از خلق شود، تا فیض برتر از حق بیابد، عیب ها را فرو ریزد، اندک اندک شایستگی و نابیت یابد تا به حق برسد، آنگاه تا یک اشاره نمود، نزد یار است، او یک گزیده خدا می شود در بین خلق!! او یکی از اولیاء الله و اصفیاء الله می شود. اما طی این مراحل امکان پذیر نیست جز با تلمذ در برابر استادی فیلسوف و حکیمی متأله! شما را رجوع می دهیم به سیر علمی و عرفانی میرزا جهانگیرخان، چون به نزد استادش میرزا رضای حکیم تلمذ یافت. یا سیر عرفانی حضرت آیت الله بروجردی اعلی ا... مقامه، سیر عرفانی سید ابوالحسن اصفهانی اعلی الله مقامهم و ... که با سفر اول (من الخلق الی الحق) آغاز شد تا سفر چهارم (بالحق فی الخلق) و غرق جلوه یار شدن و بی حجاب یار را ملاقات نمودن! و رسالت داشتن در بین خلق!

بحث اول ما صدر من الله مبحث مفصلی است که در جلد (7) اسفار صدرایی مورد تحقیق دانشمند معظم ... قرار گرفته است. اول موجود مفارقی که از حضرت الله صادر شد، تا واسطه بین خلق و خالق باشد، هرکدام از محققان و فیلسوفان و حکیمان نظری دارند: بعضی "عقل" را اول ما صدر من الله(صادر نخستین) دانند، بعضی گویند "قلم" (ن و القلم و ما یسترون) و اما قال سید المرسلین : خلقت انا و علی من نور واحد، و اول ما خلق الله نوری!! آری، واسطه خلقت تمام جهان و جهانیان ما هستیم! وجمال السالکین لقب میرزا جواد آقا ملکی تبریزی می باشد.

پاسخ این سوال با استفاده از رسائل معظم له ارائه شده است. نمی دانم که هستید و چقدر در این زمینه تحقیق دارید؟ اگر بواقع بخواهید پاسخ این سوال را بیابید، سال ها سفر کردن در وادی دین می خواهد نه گوشه ای نشستن و سوالی پرسیدن. پاسخی که به شما می دهیم تمام آن چیزی نیست که باید بدانید. دین از ما چه می خواهد؟ آری، ظاهر دین عمل به احکام است ولی این را بدانید اصل "عبادت" در بین محققان تعریف های گوناگونی دارد از آنجمله: بعضی عبادت و انجام مناسک دینی را برای تقویت انگیزه های روحی و بهره های معنوی دانند. بعضی عبادت را موجب نزول رحمت و جذب فیوضات معنوی دانند. ابن سینا در نمط نهم از اشاراتش : نوعی ورزش روحی داند که تز تفکر را تقویت می کند. کارل گوید: انجام مناسک و عبادات ابراز دوستی با خداوند است. و بعضی "عبادت" را موجب جدا شدن از این بدن مادی و پرواز روح به افق های وسیع و عالی دانند. دانشمند معظم فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی در رساله سوره مبارکه حج مرحله نهم در ذیل تدریس خود می فرمایند: "عبادت" نوعی عمل عاشقانه روح در برابر جمال و کمال خالق است. مانند عاشق سوخته ای است که نمی داند از کجا شروع کند؟ عبادت حلقه هستی او را به گردن نهادن است. اما پرسش شما: دین از ما چه می خواهد؟ یعنی چه فرمانی صادر نموده که ما ملزم به انجام آن هستیم؟ این را بدان! هدف یار فرمان دادنی که در تو ایجاد نفرت کند، نیست، فرمانی که با جبر باشد نیست، بلکه او می خواهد تو خود خود شوی، چون سنگ آسیاب، درون خویش را به چرخش آوری، تا جذبه یار تو را آنچنان در خود بفشارد که رهایی از جذبه او نداشته باشی. دین به ما چه می دهد؟ به سوی حقیقت دین برو تا ببینی چه حاصل ات خواهد شد.