پرسش و پاسخ | صفحه 146

موضوع انتقال فکر، همه دارند ولی هرگاه که نیروی تفکر هم آغازین اش و هم انجامش برای انسان، عزیز و مقدس باشند، سرعت در این موارد پیش می آید و بعضی عوامل دیگر هم هست.

شهود، ما نفهمیدیم هدف شما از شهود چیه؟ شهودی که همواره با انسان اند عتید و رقیب، آنها خود تقویت دارند و ارکان آنها تا حد لازم قوی است. اگر هدف از شهود، لحظة فنای جسم است که به شهود برسد، این وابسته به بسیاری ثقالت هاست، که آن ثقالتها بریزد. منظور از ثقالت یعنی تشویش درون، ناپایداری هدف و امثال آن، شهود او قوی می شوند.

جواب از سوال اول: اعتماد برای انسان از دیگری، از چند جهت حاصل می شود. جهت اول دریافت ایمان اوست که به هر طریق او را در دائره ایمان بیابد، بر او اعتماد نماید. مرحله بعدی از انجام پیمانش هست، در صورتی که پیمانِ زمان یا مکانی را بست، به همان پیمان کوشید، اعتماد بر او قوی می گردد. اگر هیچ کدام از اینها نبود، دیگر این شخص قابل اعتماد نیست، باید او را به حال خود رهایش نمود. جواب از سوال دوم: همین دو اصلی که بیان شد، اینها نیروهای ممیزه اند برای دریافت واقعیت ها. جواب از سوال سوم: بهتر است که این انسان از خود شروع کند نه از دیگری. یعنی خود رفتاری بر او باشد که از آن رفتار، مخاطب او آزرده نگردد. و اگر این اقدام، به مرحله عمل نرسید، یعنی از خود شروع ننمود و از دیگری آزرده شد، و توان سخن گفتن هم به هر علت ندارد، بهتر آن است که برای صنم شکستن خود و بتی که در درون خود، آراسته کرده، آن صنم را بشکند، یا حضوری یا تلفنی یا نامه ای یا به وسیله دیگر، عذر خویش را از او بجوید. و جوییدن عذر این است که به او تفهیم کند اگر من مسئولم و تو بی گناهی مرا ببخش، و اگر تو مسئولی و من بی آزار تو را می بخشم. غیر از این شیوه روان تر به نظر نمی رسد.

جواب: بیان کننده این مطلب، از کجا دانستید که ابزار معنویِ شما بر می گردند و بس. پیداست اصلاً به فلسفه معاد جسم و جان آگاهی ندارید، اگر آگاهی می داشتید، به یقین این جمله را بیان نمی نمودید. متن قرآن و بیان روایات و عقل فلاسفه برآنند که هر انسان، با همین جسم و جان، یا به قول شما با همین بعد معنوی که روح و عقل و نفس و دیگر مجردات باشد رجعت خواهد کرد. در صورتی که تبهکار باشد، با همین جسمی که به تبهکاری پرداخته، کیفر بیابد، یعنی با چشمی که خطا کرده، با گوشی که جفا شنیده، و زبانی که توهین به این و آن نموده، یا فرمان جبر و زجر، صادر کرده، باید به کیفر خود برسند و لاغیر.

اما جواب: آیه هایی که رد تناسخ را می نمایند فراوان انند که شما نمی توانید از مبانی تمام آن آیات بهره ور گردید، الا سوره مومنون، از آیه 12، تا پایان آیه 16، بخصوص متنِ آیه 15، 16 ثم انکم یوم القیامة تبعثون» این «کم» در این آیه نشانگر آن است که هر جسم و روان، و هر جسم و نفس و هر جسم و عقل و هر جسم و علم، و هر جسم و عشق و هر جسم و عموم مجرداتِ خود، با هم باید ابعاث گردند یعنی برانگیخته شوند و راست قامت گردند و در دیگر جسم حق ورود ندارند جزء جسم خود. اما تمام پیامبران الهی، اعم از اولی العزم یعنی صاحبان کتاب، و غیر اولی العزم، به دیگر عبارت رسولان و نبییون، بر قوم خود اعلام نمودند که روح هر انسان با جسم خودش در قیامت خواسته خواهد شد، بلی عموم پیامبران الهی تناسخ را قبول نداشتند، اما بعضی از پیامبران، قوم آن پیامبر به وسوسه تناسخ به هر علتی افتادند.

بهتر آن است که این مبانی تاریخی را به نوعی دیگر، اگر بخواهید از ما بهره ور گردید. (لطفا آدرس ایمیل خود را مشخص نمایید)