پرسش و پاسخ | صفحه 138

از اینکه این پرسش را در بیان زندگی فیثاغورس نمودید سپاسگذار. من تنها فیثاغورس را تمجید ننموده ام، بلکه بسیاری از محققین و آنهایی که به زندگی نامه فیثاغورس آگاهی دارند، که فعلاً جایی برای ذکر نامشان در این متن نیست، نموده اند. و او در زمان خودش کارهای برجسته ای در زمینه انسان شناسی و روش شناسی و مبانی علمی، بنیان اش را نهاده است. و این بنیان تا چه حد محکم و قوی باشد، ما چنین سخنی را نگفته ایم. ما به روشِ گفته های او اشاره نمودیم، نه تمجیدش کردیم. ولی از نظر ما انسان پرکمالی است. اینکه خودِ فیثاغورس قائل به تناسخ بوده و گاهی شاگردانش را هم به تناسخ وامی داشته که این نظر را پذیرا باشند، جای تردید نیست. و این پذیرش (یعنی پذیرش تناسخ) از نظر قرآن و روایات معصومین و دیدگاه حضرت صدرایی و ما (حضرت استاد)، قابل قبول نیست. پس تمجیدش از نظر مزایای فکر و روش اوست و ردش در شیوه های تناسخی اوست. اینها منافات با هم نخواهند داشت. چنانیکه در زمان فعلی ما یک دانشمند عالی می داند، عالی می نویسد، عالی تحقیق می کند، ولی فلان صفتی که شایسته او نیست ندارد مثلاً. پس آن اول تمجید است، دوم رد است.

و اینکه شما اشاره کردید زندگی نامه ایشان آنچه گفته، حتمی نیست. ما این بیان را رد نمی کنیم. زیرا دیدگاههای علمی باید اینگونه باشد، حتمی بیان نشود. آنچه حتمی است، حق است، دین است، عشق است؛ اینها حتمی اند. ولی علوم به یقین پایه هایش حتمی نیست. این هم که ما بیان نمودیم او شاگرد یکی از گزیدگان حق بوده، به طور قاطع ما این نظر ندادیم. در بعضی از منابع بیان شده که اینها علاوه بر اینکه نیروی تفکرشان قوی بوده، از نیروهای غیبی پیامبران حق هم بهره ور می شدند، حال چه قدر این سند باشد ما نمی توانیم به واقع تعیین نماییم.

اینکه ربطِ انسانِ غیر تناسخی را با تناسخی ها نهادید، ما به شک افتادیم که سوال شما کدامیک از این دو مورد است؟ یعنی می خواهید بگویید که تناسخی ها در جلدِ دوم عذاب را می چشند؟ یا انسان در جلد اولش؟ این دو را نفهمیدم که چه می گویید و نظرتان در این باره چیست؟ اما آنکه تناسخ را پذیرا نباشد، او حق عذاب و شکنجه را که سهمش است در این جهان ناسوتی نباید ببیند. او باید به روزِ معاد و نشور و قیامت به کیفر خود برسد. و اگر در آیین اسلام و تشیع باشد، عذابش مدتش موقت است و سپس به احتمال قوی مورد رحمت حق به برکت نبی اکرم و امامان معصوم و مبانی قرآن کریم و شفاعت عصمت الهی فاطمه (علیها السلام) قرار خواهد گرفت. اما آنهایی که به تناسخ قائل اند، آنها شکنجه را بیان نکرده اند، و عذاب را. آنها برآنند که همین که روانِ یک انسانِ عالم، در کالبد یک درنده قرار گرفت، عذاب است. این ربطی با آیین اسلام و تشیع اصلاً ندارد. و بهتر آن است شما به سایت گفته های تناسخی ما چندین مرتبه به مطالعه و دقت بپردازید، که ما به هیچ عنوان تناسخ را پذیرا نشدیم و نخواهیم شد.

در مورد پرسش دومتان: حس از نیروی حیوانی است، یعنی اول تغذیه است، بعد نمو است، بعد حیوانیت است. و نیروهای حیوانی مبدع و موجد حس اند و لاغیر.یعنی باصره، سامعه ، لامسه و شامه و ذائقه. اما عقل از جهان لایتناهی است و از جهان تجرد است. از فیض های مستقیم حضرت باریتعالی است. بردِ عقل کجا و برد حس کجا؟

3) اما راجع به نذر، مثل اینکه شما اشاره کردید در نذورات پیمان بستنش با بیان عربی لازم نیست. این اشتباه محض است، آن نذری درست است که با جمله «انی نذرت» طی شرائطی لازم الاجراست. و اما سایر مسائل را باید حضرت عالی از هر مرجع عالی مقامی که تقلید می نمایید از محضرشان جویا شوید تا جواب حقه بر شما آشکار بشود.

بهتر است این سوال را از مرجعِ عالی مقام یعنی از مجتهدی که تقلید می نمایید، بپرسید تا جواب کافی را به شما بدهند.