با سلام، در پاسخ به این سؤال ابتدا باید بدانیم، اگر انسان درخانواده ای مرفه زندگی کند و پی کمال نرود، در دائره زندگی بدون هیچ رنج و حادثه ای زندگی را طی می کند. چنین فردی به ظاهر در خیر است.
اما در عمل وغایت بی مصرف است واثر و فایده ای از او در عالم به جا نمی ماند. اما اگرهمین انسان فرضی به سوی کمال و رسیدن به حقیقت تلاش کند، در این حال هر گامی که برمی دارد در دائره حادثه است. پس همیشه از سختی ها فرارنکنید، گاهی حادثه ها مقدسند و کمال آور. اما باید دانست هر اندازه که طلبش قدیس باشد او باید مصمم قدم بردارد و موانع وحادثه ها را ازجلوی سیر خود بردارد. هر چه راه را بهتر بشناسد و جلوه حقیقت را بیشتر ببیند نفس اماره آرام تر و شوق او به وصل بیشترمی شود. اما این که پرسیدید، میل اماره را چگونه می توان کنترل کرد؟
موثرترین موضوع درقوی شدن امیال انسان هم نشین است. انسان هر چقدرهم که قوی باشد، اگر با یک هم نشین سوئی هم نفس باشد او را متزلزل می کند. (این یک مطلب)
دوم: مکان و سوم: غذا. اگر مکان غصبی باشد یا هرگونه حق غیری در آن باشد، یا غذا حرام باشد، آن چنان نفس اماره را قوی می کند که فرسنگها با حقیقت فاصله می گیرد و برای مبارزه با امیال، اول منزل درسیروسلوک عرفان و مراقبه است. مراقبه در جلیس و هم نشین در گفتار و شیوه زندگی.