سپاس شماره 9   - (حکمت از مشکاه نبوت)

يكي از صحابه درسي (27/5/1388)

متن سپاس :

       بسمه تعالي من علمني حرفا فقد صيرني عبدا مولانا علي(ع) حمد و سپاس خداوند رحمان را كه تجلي در ذات خويش نمود و از اين تجلي رشحي و ترشحي بوجود آمد و از اين رشحه موجودي بيافريد كه ذريه فاطمه است و ذريه رسول(ص)است. موجودي كه وجودش سراسر فيض و رحمت است.قلم قاصر از نوشتن و زبان ناتوان از بيان جمال و جلال و وصف حضرت استاد دكتر سيد علي موسوي اين حكيم و عارف و فيلسوف والاي الهي. او كه جمالش؛جمال يار است و آرام بخش روح و روان. او كه اصل معناي وجود را؛معناي حق و حقيقت را؛معناي حقيقي قرآن و توحيدو نبوت و ولايت و عصمت را؛هر بار با كلامي از گذر تدريس و با نثار جان خويش بي دريغ در طبق اخلاص نهادي و تقديم صحابه درسي مي نمايند. او همچون ستاره‌اي درخشان كه انوار حكمت را از مشكاة نبوت دريافت مي كند و با سخنان گوهر بار خويش؛ عصاره علم را؛ آن عصارهاي كه عين اشراق و كمال است به ابريق‌هاي جان صحابه درسي مي ريزد. ما صحابه درسي معترفيم به اين حقيقت كه قطره اي بيش در برابر درياي وجودي استاد نمي باشيم.