|
بسمهتعالي
«ماندنيهاي درون هر انسان»
ثم ان الانسان يعتقد ذلك من حين صغره
و يستمر نشوه عليه ... و ركز في نفسه
همانا انسان در دوران طفوليتش به عصمت يا شوميت چيزي معتقد
شود، "يستمر نشوه"
ميشود اين اعتقادش را استمرار ميدهد و با اين عقيده بزرگ ميشود. آنچه را
به شوميتش معتقد شده همواره آن را قبيح دانسته و از آن دوري ميكند و آنچه
به عصمتش ايمان يافته آن را زيبا دانسته به آن اقدام ميكند.
"و ركّز في
نفسه"
اين دو چيز در درون او تمركز ميجويد.
اين كه از ديد مذهب دستور داده شده
اطفال را از دوران طفوليت:
-
عادت به گفتن راست و پرهيز از دروغ و رفتارهاي
نازيبا بدهيد،
-
به آداب و فرهنگ ديني آشنا و از فرهنگهاي منحط و
نازيبا دور نگه دارند،
-
و نيز از مناظر نازيبا و وحشتبار دور و آشنا نمودن
با مناظري كه بوي رأفت و مهر داشته باشد،
-
با انسان خوش خوي آنها را روبرو نهادن و از
شيوههاي زشت دور داشتن،
-
رد بعضي كلماتي كه دل معصوم او را به تشويش
بياندازد و تكرار آنچه او را آرام ميسازد،
-
هرآنگاه والدين صفت زيبايي دارند ارائه نمودن و
اگر نقدي و اختلافي دارند، به منظر آن طفل انجام ندادن...
و دهها نيروي انسان سازي و ضد انسانيت را تفهيم نمودن
براي آن است كه:
همان موضوع را كه در دوران صغرش به عنوان خير به او
معرفي كردهاند آن بصورت عقده يا گره ميشود و به مدركات او پيوست و
ضربهها وارد!
و "يستمر نشوه" ميشود، يعني
چناني كه يك طفل دستش را به نردة جلو تراس ميكشد و ميرود، اين صفات هم از
دوران طفوليت يك عقده استمراري در او ايجاد نموده، زيرا تمام اين رويدادها
در خون و مدركات او جا پيدا ميكنند و بقول حضرت صدرايي
"و ركز في نفسه"
ميشود.
اين است كه گفتهاند:
جهان ارتباط طفل با قلب مادر درخشانترين جهان انسانسازي
است.
اما
آيا اين ادراكات از ديدگاه خوني يا بديگر عبارت از
ديد
پزشكي شاخهاي دارد يا نه؟
بايد
اينگونه گفت:
در
هر ميليمتر مكعب خون، 6 ميليون گلبول سرخ و 8000 گلبول سفيد وجود دارد؛ در
حال استراحت 300 مويرگ و در حال انجام كار 700 مويرگ براي حفظ امانتها
بازند، شعورهاي جسمي و مدركات در درون اين مويرگها
نهفتهاند هرگاه نياز به انجام داشت خارج ميسازد.
با
تو هستم!
توجه
بر اين عظمت باري حتماً بنماييد كه:
ميلياردها ميليارد سلول مأمورند غذاي اكسيژن را به اين مويرگهاي فعال
برسانند. همان مويرگهايي كه چهرههايي را بعنوان قبيح و چهرههايي را
بعنوان زيبا با خود حمل ميكنند.
و
اگر اين مأموران اكسيژني اندكي در خيزش خويش كوتاهي ورزند، همه زندگي حسي
آن طفل يا آن انسان به نابودي كشيده مي شود.
و
نيز مادهاي به نام پادزهر در خون بدن انسان
موجود است كه ترشح
سمهاي ميكروبي را انجام ميدهد. مويرگها
(كه جزء اركان هستي هر انساناند)، حامل اين چهرههاي
زيبا و غير زيبايند، اگر در برد ناامني يعني به آلودگي غرق گردند،
نقش
پادزهرها از ديدگاه قدرت الهي اينگونه است كه حادثههاي احتمالي را نابود
مي سازند.
بخشي از تدريس و تحقيقات
محقق و فيلسوف متأله حضرت استاد موسوي
|