|
«بسمهتعالي»
«مقامات انساني و ممتازيت»
توجه! توجه!
از
اين كه عدول از بحث واجب الوجود و تناسخ نموديم، نه اينكه برآنيم اين دو
مبحث را در سكوت بنهيم، خير آن نيست حكمت بر آن است كه فعلاً از بحث آغازين
جلد نهم اسفار در مراحل مقامات و منازل انساني
سخن گفته شود .
هم
اكنون توجه كنيد!
باب
نهم در شرح بعضي يافتها يا پديدههاي نفس يعني عينيت و خوديت انسان است و
فعل و انفعال و فعل آن نفس است. (فعليت يعني آنجه به او فرمان انجام مي
دهد مانند اين كه ميخوابد، ميگريد، ميماند... انفعال مانند پذيرش هاي
ذات است چون خواستن و نخواستن). و منازل و مقاماتي كه براي يك انسان در
عرفان عينيت او حاصل ميشود.
منظور از "مقامات" يعني سير
علمي او كه ممتازيتش بر آن سير است پيش از آن كه به اين مرحله رود جز صفات
حيواني دگر چيزي را به تصور وارد نمي نمود. آنگاه كه به اين مرحله رود، در
اين مرحله نگاهش با خودش آشنا، ارادهاش براي خودش عزيز، نفسش براي خودش
معظم، نگاههايش با كمال است، ارادهاش اوج دارد يعني وقتي مقامات بيابد،
خيلي به خودش بها مي دهد.
همانگونه كه بسياري از اولياء الله به خويش عنايت نموده و
خويش را مورد خطاب قرار ميدهند!! مانند شيخ اسد
ا... بروجردي كه وي استاد والاي شيخ مرتضي انصاري بود. بيانش اين
بود كه مدتها روز و شب در آفرينش و خلقت خويش سرگردان نمودم كه
هدف از آفرينش من و غايت اثر من چيست؟
تا
ملا مرتضي را در حلقه درس خويش يابيدم پس از مدتي كه وي را زير نظر علمي
قرار دادم آنهمه زيركيها و دريافتهاي علمي او مرا مشعوف و خوشحال نمود.
پس از مدتي كوتاه دريافتم آنچه بزرگترين مرجعهاي فقهي و اصولي آگاهند شخص
ايشان پرتر است!! و از من كه جويا شدند چگونه يافتيد وي را؟
در
جواب گفتم: 500 مجتهد را دريافت نمودم و تفكر و تأمل
شخص ايشان برابر با تك تك اين شخصيتهاي علمي مينمود.
به انتظار مباحث بعدي باشيد.
اقتباسي از تحقيقات محقق و فيلسوف متاله حضرت استاد موسوي
|