|
«بسمه
تعالی»
آیا
شناخت منظومهها و کهکشانها که تاکنون بر انسان کشف شده، امکانپذیر
است؟ یا به قصه میپردازند؟
بعدی دگر از ابعاد تحقیقی
محقق و فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی در جهان اسفار صدرایی نه در بُعد
زمینی، بلکه پیرامون اجرام فلکی و انوار کوکبی است؛
سخنی داریم ازجرمهایی که
بر فراز زمین در گردشند، جرمهای نورانی که در تأثیر و در فاعلیتند.
بیان حضرت صدرا در جلد(7) اسفار صفحه 120،
درخششاش این گونه است:
|
فارفع رأسک إلی السماء و انظر و تفکّر
فی کیفیة خلق السموات... |
چهره را به سوی آسمان
برافراشته نما، تفکر و تأملی در کرات و کواکب آسمانی، در نظم آنها و
ربط آنها که چگونهاند؟ چگونه دور دارند؟ چگونه در ارتباطند؟ چگونه در
نظمند؟ چگونه طلوع دارند؟ و چگونه غروب؟ بیفکن!
فانظر و
تدبر!
خورشید را، قمر را، مشتری
را، زحل را در سیر سیارات و ثوابتشان و کیفیت جذب و انجذاب و کیفیت
تأثیر و تأثر و ابهت و عظمت و شکوه و جلالشان که همه و همه طبق منطق
قرآن زینتهای جوّاند، به زینت تفکر رونقش ده!
سعیها فی
عشق ا... و طلب لقائه
کوشش وسیرشان در عشق
ا... تعالی و طلب لقائش خیزش و شوق و شغفاند.
به دید
آر!
تمام رشد زمینیان و تعادل
آنان از اثر این کواکب و اجرام سماوی است. رشد درختها، موج دریاها، و
عطر گلها ، تعادل جسم انسان، در غوغای خون، در نحوة سکون و خیزش انسان
و همه و همه تحت اثرات این اجرام سماوی و انوار کوکبی در فیضاند.
اگر موج
فکری و مغزی کاوشگران و محققان جهان به رقص علمی درآیند و بخواهند
کیفیت و کمیت تنظیم تعادلی که جرم عطارد بر یک میلیارد نورونهای مغزی
انسان دارد، بیابند، نخواهند توانست به تنظیم و احصاء آن قانع گردند.
آری، این موهبتها میسر نیست و نخواهد بود جز اسراری که در درون آنان
به موجاند.
محقق و
فیلسوف متأله حضرت استاد موسوی
میفرمایند:
زندگی جهان در درون جهان
غوطهور است. یعنی زندگی هر موجود در جهان ناسوتی در چرخش افلاک شناور
است. افلاک میگردند و گردش افلاک اضداد را در ارگانیزم موجودات به جهش
و رقص میآورد. تا این فکر سالم، روش سالم، و دید سالم، بیان سالم،
عقیده سالم در درون هر انسان به ثمر آید.
1385/8/19 |